Vandaag weer een heerlijk schrijfcafé gehad met als thema: nazomer.

Als de zomer eigenlijk op zijn retour moet maar nog even wat langer blijft hangen dan heet dat nazomer. Het is of we nog geen afscheid van elkaar kunnen nemen, van het licht, de zonnewarmte die nu niet meer brandt maar koestert. September is een overgangsmaand die zomer en al wat herfst in zich kan dragen. Het mooie zonlicht door de al kalende bomen, het strijklicht over vochtige spinnenwebben. 


Nazomeren is weemoed. Je voelt het afscheid van het lossere zomerleven. Herfst pakt je in. Warmere kleding, binnenshuis steeds vroeger lichtjes aandoen in het vroeger wordende donker.

Het bos wordt van boven steeds kaler en van onderen steeds dikker.

We zetten de letters van NAZOMER onder elkaar om er een afsluitend woordgedicht van te maken. Dit maakte ik:

nazomer

n na de warmte komt de koelte, een

a ander gevoel geeft dat, de 

z zon wordt van brandend koesterend

o overgang brengt soms heimwee 

m maar ook verlangen naar wat komt

e en het is een onderdeel van het leven

r ritmes die eeuwenoud zijn

nazomer