Vele jaren geleden kocht ik allerlei heel oude boeken over de natuur. Die staan in mijn grote boekenkast in mijn werkkamer en zo af en toe pak er een uit. Dat is nu ‘Dier en plant van dichtbij bekeken’ door Jan Vriends. Het werd in 1941 ook al gekocht door ene J.M. van Strik. En dus zo’n dertig jaar geleden door mij. Van de week las ik daarover een leuke observatie van een huisvlieg.

…’Ik jaag de vlieg weg, al twee keer, en hardnekkig komt ze terug om te jeuken op mijn wang. Nu zeilt ze in ’t licht op mijn papier, en vergenoegd, zoals huisvliegen dat kunnen, wrijft ze in de handjes met lange langzame halen. Dan links en rechts over de kop, en ge verwondert U, dat die niet afbreekt, zo fijn en dun is het steeltje, waarmee die aan het lichaam zit. Met een zwaai schiet de vlieg de ruimte in, wat verder op ’t bureau en weer terug in het licht. Met rukken schiet ze naar links en rechts, zo snel dat de pootjes niet te zien zijn, en ’t is of ze wegschuift over ’t papier. ’t Zelfde handenwrijven en dan de achterpoten over de vleugels, als om de plooien glad te strijken, ze buigen over de punt van het achterlijf heen…

Dit stukje viel me direct op omdat ik ook wel eens een vlieg van dichtbij het zitten bekijken die zich aan het wassen was. Dan is opeens zo’n vervelende vlieg een bijzonder diertje.