Gisternacht kwam het woord ‘opluchting’ in me op toen ik een tijdje wakker lag. Daarna direct ‘oplichting’. Eén letter verschil maar een groot verschil. Als je je opgelucht voelt voel je je van binnen lichter maar dan ben je niet ‘opgelicht’. Als je je opgelucht voelt zeg je wel eens ‘poe’ en tegelijk komt er dan een stoot lucht uit je mond.

Als je bent opgelicht is je geldvoorraad lichter geworden zonder dat je daar zelf voor gekozen hebt. Dit woord is duidelijk ontstaan toen ieder nog cashgeld had en er nog geen betaalkaarten waren. Zo’n portemonnee met kleingeld kan behoorlijk zwaar zijn.

Ik pak mijn oude woordenboek erbij en daarin staat dat een boer of wind ook oplucht. Daar moest ik even bij nadenken want wat heeft een boer, een agrariër en de wind van buiten hiermee te maken. Tot het kwartje viel dat er een lichamelijke boer en wind werd bedoeld.
En bij oplichten staat ook dat het optillen kan betekenen en dat je een tipje van de sluier kunt oplichten en zo een deel van de waarheid ziet. En zelfs na het donker kan het letterlijk beginnen op te lichten.

Had ik die nacht niet een tijd wakker gelegen dan was dit stukje er niet geweest. Zo heeft ieder nadeel inderdaad zijn voordeel.