Mijn fotomorgen liep iets anders dan gedacht. Ik wilde in het station van Haarlem fotograferen maar ik kwam er daar achter dat mijn ns-kaart weg was. Geen nood, dan maar om het station heenlopen en de buitenkant fotograferen. Gelukkig was het lekker weer met een zonnetje. Ik begon met een bemoedigende spreuk van Godfried Bomans. Vervolgens reflecties in de ramen uitproberen. Het gebouw zo van onderaf gezien lijkt wel een soort kasteel. Natuurlijk allerlei viezigheid op de muren ook op de foto gezet en geprobeerd abstracte foto’s met lijnen te maken. Toen weer richting onze jongste waar mijn auto was en de lunch. Ik liep via het Bolwerk en moest het riet op de foto zetten.
Thuis ben ik in alle tassen en jassen op zoek gegaan naar mijn ns-kaart en opeens dacht ik: oh die zat in de mouw van mijn oude jas en die heb ik in de kledingcontainer gegooid een tijd geleden. NS gebeld en daar kreeg ik zo’n vreselijke robot waar je je vragen tegen moest zeggen. Nadat het twee keer was mislukt riep ik de derde keer: ‘ik wil geen robot, ik wil een mens spreken. ‘Ogenblik u wordt doorverbonden met een van onze medewerkers’. En toen is het gelukt een nieuwe kaart te bestellen. Wat een ergernis zo’n sprekende pop die zo geprogrammeerd is dat hij alleen al bedachte vragen kan beantwoorden. Ik ben weer gekalmeerd en ga nu even mijn avondeten kopen.