Vanochtend was in het schrijfcafé het thema ‘zon’. We kregen een woord en schreven daar een minuut bij. We krijgen strofes van het gedicht “Zee van zon’ en schreven daar zes minuten bij. We tekenden een zon en in de stralen schreven we woorden die met de zon te maken hebben. Ik laat je wat stukjes lezen van wat ik heb geschreven.

‘Zee van zon’
wat een ruimte, wat een warmte en kleur is dit en daarin te mogen baden, dat is een ultiem genoegen. Ik heb deze zee van zon voor mijzelf en draai me erin rond. ‘Ik ben geboren uit zonnegloren en een zucht van de ziedende zee’, zou de dichter Kloos dit ook zo gevoeld hebben toen hij deze zin schreef?

‘Zon en zonnetje’.
De zon is buiten en binnen ben ik nu het enige zonnetje in huis. Althans, dat probeer ik te zijn. Geen zon buiten?dan maar zelf het zonnetje binnen zijn. 
De zon is te groot om te bevatten, te heet om dichtbij te komen, maar een zonnetje in huis is dichtbij en verwarmt je van buiten en van binnen.

Als laatste schreven we een zevenaar.

laten we gaan schrijven
de zon schijnt door de woorden heen
een zonnetje zijn wij hier voor elkaar
we verwarmen ons aan de woorden
maar ook aan elkaars aanwezigheid
de zon schijnt door de woorden heen
een zonnetje zijn wij hier voor elkaar.


En het is iedere keer zo leuk te horen dat ieder van ons totaal andere woorden heeft bij dezelfde opdracht.En wat een geluk dat Nel dat iedere maand weer voor ons regelt en bedenkt.