Er zijn van die weekenden waarop je met veel plezier terug kunt kijken. Neem dit weekend. Vrijdag mocht ik met mijn dochters en twee vriendinnen van hen mee naar het theater hier om de hoek. Een voorstelling van een cabaretier die wij niet kenden: Patrick Nederkoorn. Vooraf kwamen ze bij mij eten en ik genoot van hun gezelschap. Later genoten we ook van de voorstelling en wij gaan deze Patrick volgen, wat een leuke show.
Zaterdag was het heerlijk koud zonder guur te zijn dus twee keer naar buiten en in de avond wederom naar het theater om de hoek, nu met vriendin H. die boven mij woont. En wat een topavond hebben we gehad met de voorstelling ‘ vuile huichelaar’. Twee niet meer zo jonge vrouwen van lijf maar wel van geest lieten ons de hele avond smartlappen en ‘foute liedjes’ meezingen. We zongen, joelden, klapten en luisterden en gingen zo blij naar huis. Het is goed af en toe gewoon wat voorstellingen te boeken van voor ons onbekende artiesten. 

En straks ga ik naar een feestelijke lunch van mijn schoonzus die 90 is geworden. De meisjes van der Eem doen het goed.

En intussen als de zon in mijn kamer schijnt leg ik wel eens iets op een stuk wit papier en fotografeer dan het voorwerp maar let vooral op de schaduwen. Zo nam ik het ijzertje van een champagnekurk, maakte er een foto van, legde op de computer een andere foto eroverheen, vulde er wat kleur in en dan kun je weer helemaal blij worden van dat spelen op de vierkante meter. 

En dan tussendoor wat naar het schaatsen kijken, mijn weekend is dit keer top.