Vandaag is het al weer twee jaar geleden dat Ton is overleden. Dat moment staat me nog zo helder voor de geest maar gelukkig ook vele andere momenten waarop we samen gelukkig en blij waren. Vannacht droomde ik dat we jong waren en samen op reis en ik dacht toen ik wakker werd: ja, zo bewoog hij, zo was hij. Dat is dan een cadeau dat beeld weer even ‘levend’ te zien. 

Toon Hermans schreef eens:

Zoals de dag
uit de nacht treedt
treedt het leven
uit de dood
er is liefde
die niet sterft.

Daarom een blije foto van Ton in zijn goede dagen.