Al negen weken schrijven Nel en ik een sprintje naar aanleiding van een zin uit het gedicht ‘101 knutselideeën’ van Ineke Riem. En daar maken we een illustratie bij, een gedicht, wat er maar in ons opkomt. In week 6 schreef ik naar aanleiding van de rode zin het volgende:

Zelfmedelijden: met glitters versieren.

Dat is weer eens wat anders dan: niet zwelgen in zelfmedelijden, kop op, gewoon doorgaan. Hier mag het zelfmedelijden er zijn maar niet tè serieus genomen worden. Er worden glitters op geplakt. Er komt bij mij dan een beeld op van meisjes die van alles beplakken met glimmende stickers. Om iets wat ze niet mooi genoeg vinden mooier te maken. Soms over de top, dan is het zelfs supermooi.
De kleur roze komt bij me boven en goudglimmers. Als je daarmee je zelfmedelijden beplakt moet je toch wel een beetje om jezelf lachen.
Af en toe zelfmedelijden hebben, is dat erg? Ik denk het niet. Je kunt niet altijd vrolijk en optimistisch zijn. Zit het leven tegen dan mag je best even medelijden met jezelf hebben. Maar erin blijven hangen, daar schiet je niks mee op. Het helpt niet en stoot op den duur anderen af. Wordt je zelfmedelijden nog groter en is het nog moeilijker om eruit te komen.

Dus: kop op, doorgaan en haal de glimmers maar tevoorschijn.