Er zijn van die dagen en vandaag is zo’n dag. Dan komt er niet veel uit mijn handen of uit mijn hoofd en ga ik maar een stukje lopen, wat winkels in en weer naar huis. Daar pak ik dan een ‘troostboek’ zoals: ‘En steeds is alles er’ van Marjoleine de Vos. Over missen en herinneringen.
Ik zoek naar de onderstreepte stukken en vandaag bleef ik hangen bij dit stuk:

…’Leven met de doden, dat doet iedereen natuurlijk wel op een of andere manier. Ook de aan het dodenrijk zeer ongelovigen, zoals ik. Orfeus en Eurydike, voor mij is de waarheid van die mythe nu precies dat het nìet lukt om de dode mee terug te nemen. Je kunt je nog zo inspannen, maar ach en heus, de dode verdwijnt als je opkijkt uit je verbeelding of je herinnering. Er is geen terugkeer uit de dood. Er is geen tweede kans. Er bestaan onherroepelijke dingen…’

En dat voelde ik vandaag en daarom is het een van die dagen.