Ik houd van de herfst met zijn weken van vuurrood, dieporanje en geel. En ik houd van het gevoel van verstilling dat de herfst omgeeft. Mist versterkt die stilte die in een herfstbos kan hangen. 
Herfst is vol van wat was, is en nog gaat komen door de overvloed aan vruchten. Het leven lijkt afgesloten te worden met de komende winter maar dat is schijn. Het nieuwe leven wacht tot het haar tijd is om tot ontplooiing te komen.
De droefheid die door velen wordt opgeroepen door de herfst is mij vreemd. Ik geniet van het moment, de beloftes die in al die eikels, kastanjes en bessen zitten.
En de vogels die massaal wegtrokken? Ze komen terug.