Het leuke van taal is dat je met slechts een paar letters geheel nieuwe woorden kunt maken. Wie daar heel goed in was, zelfs uitbundig, was Herman Gorter. In een gedicht uit 1905 ‘ Daar ligt dat water- dat schitterende water’ staan zijn zelfverzonnen woorden in regels als: 
‘Zie hoe het schittert, het schitterspreekt, schittertrompettert in de lucht’…
‘in dat rondomblauwe dronkkoude dronkdiepe water’…
‘ dat streefwater, dat geerwater, dat wilwelwater’…

Daar word je toch blij van? Ikzelf maak vaak foto’s van rimpelingen in het water met weerschijn erin maar dat haalt het niet bij zijn beschrijvingen van het water. Volgens mij werd hij er zelf ook blij van, anders kun je dit niet zo beschrijven. Bijna als een verrukt kind dat iets heel bijzonders voor het eerst ziet. En dan zie ik zo’n volwassen man in pak met brilletje op kinderlijk blij naar dat water zitten kijken en dat er dan zulke woorden in hem opkomen, heerlijk. Als je het hele gedicht eens wilt lezen, even ‘Herman Gorter Daar ligt dat water’ intikken en je krijgt het hele gedicht.

Ik heb twee foto’s uitgezocht die ik maakte omdat ik ook zo genoot van dat water op dat moment en bedacht er de woorden ‘trilwater’ en ‘waterverfwater’ bij.