ogenblikstemming

Eens op een andere manier een collage gemaakt.

Vannacht had ik een nachtmerrie. Enkele weken geleden maakte ik daar een woordgedicht over.

nachtmerrie

N nare droom

A anders dan een dagdroom

C chaos, angst

H heftige gevoelens

T tot je wakker wordt

M maar vaak blijft het gevoel hangen

E en voel je dat de hele dag

R rood en zwart zie ik daarbij

R ronddwalen en niet meer terug kunnen

I in een nachtmerrie kan er veel gebeuren

E en helaas wordt het soms werkelijkheid

Vandaag is het al weer twee jaar geleden dat Ton is overleden. Dat moment staat me nog zo helder voor de geest maar gelukkig ook vele andere momenten waarop we samen gelukkig en blij waren. Vannacht droomde ik dat we jong waren en samen op reis en ik dacht toen ik wakker werd: ja, zo bewoog hij, zo was hij. Dat is dan een cadeau dat beeld weer even ‘levend’ te zien. 

Toon Hermans schreef eens:

Zoals de dag
uit de nacht treedt
treedt het leven
uit de dood
er is liefde
die niet sterft.

Daarom een blije foto van Ton in zijn goede dagen.

Wat heb je toch een geluk als je creatief met weinig kunt zijn. Een setje gutsen, gum en stempelkussen of inkt. Of wat kleurtjes/verf en een pennetje. Of een boekje en vulpen. Of wat gevonden veren. Zo heb ik mijn dagen en avonden gevuld. Kijk maar mee.

en als ik eruit ging zag ik er zo uit:

Ik was afgelopen week weer terug in Groote Keeten, nu samen met onze jongste die weer een boek moest afronden. En natuurlijk was hondje Bas mee. Het was nog spannend of we erheen konden rijden (ik heb zomerbanden en die ochtend sneeuwde het) maar in de middag zag het er goed uit dus laadde ik mijn spullen in de auto. Nu heb ik de auto de laatste tijd voor mijzelf dus neem ik veel mee maar nu moesten er nog de spullen van A. en van Bas bij. A. bleek net zoveel mee te hebben als ik maar het paste. Het kon net allemaal in de lift naar het appartement.

Hoewel ik vooraf had gehoopt op elke dag strand is dat vanwege het weer niet gelukt maar gelukkig heb ik genoeg van het strand en de zee kunnen genieten en van die prachtige wolkenluchten.

Binnen was A. elke dag hard aan het werk en ik was op een creatieve manier bezig of las of sliep. Maar in de avond gingen we aan het stempels maken, afdrukken en genieten. Toen kreeg ik het idee om gevonden veren af te gaan drukken en daar werd ik ook zo blij van. We zouden nog een paar dagen langer blijven maar gezien de weersvoorspellingen zijn we vandaag al naar huis gegaan. En dat is ook fijn om te zijn. En nu kan ik wat foto’s laten zien. Morgen de rest. IN de foto van de zeepbellen zie ik mijzelf gereflecteerd, vergroot hem maar.

Na de sneeuw en voor de volgende heb ik heerlijk langs zee gelopen. Vandaag een binnendag met lezen, stempel maken, schrijven.

Ik heb mezelf de Plint poeziekalender cadeau gegeven en het eerste gedicht vind ik al zo leuk, dat wil ik even delen.

En dan was daar afscheid van het oude jaar met zijn oud zeer en oud goeds. Binnen de prachtige oudejaarsconference van Peter Pannekoek en daarna buiten een enorm vuurwerk. Ik ben het ermee eens dat het verboden wordt. Toch zal ik het mooie siervuurwerk missen dat toch ook een vreugdevol gevoel geeft als je op afstand staat. Ik heb er natuurlijk foto’s van gemaakt want nu kan het nog. En er lag al heel lang een gedicht op mijn werkblad, ooit uit een Roots geknipt. Dat lag er voor vandaag.

Moedig wit

het oude jaar
is weggeschraapt
restjes zeer
kruipen tussen
tegels en voegen

elke dag opnieuw 
lichtverlenging
van koude korte dagen

voorzichtig dromen
sneeuwvlokjes
ik hunker naar hun wit

Marion Spronk