Het is heerlijk dat de zon schijnt en dat het droog is, maar ik wil eigenlijk wat meer kou in de winter, niet die hoge temperatuur. Gewoon een beetje heimwee naar bevroren blaadjes in het bos, de rijp op de takken, koude oren en handen. Gelukkig hebben we de foto’s nog.
Het is een leuk thema dat we bij de fotoclub hebben: reflectie. Je kunt er alle kanten mee op. Ik fotografeer al heel lang reflecties in het water en als je dan inzoomt krijg je nog opvallender beelden. Hier drie verschillende voorbeelden. Het kan ook met mijn mobiel maar toch doe ik het liever met mijn fototoestel want dan kan ik beter het beeld inkaderen en dichterbij halen. Leuk om ook eens te proberen.
Wat gebeurt er als je pen en inkt pakt en spontaan een aantal lijnen zet binnen een kader? Soms niets, soms herken ik er iets in en ga je dat kleur geven. Daarna kunnen er woorden bovenkomen bij de tekening zonder dat ik ernaar heb moeten zoeken. Intuïtief tekenen en schrijven verrast me iedere keer weer. Daarom blijf ik het geregeld doen. Deze ontstond gisteren.
er staat:
verbinding zoeken
elkaar de hand reiken
maar niet bereiken
de wil is er
de onmacht wankelt
nieuwe lijnen worden getrokken
aangehaald, bevestigd
Gisteren voor we het labyrint gingen lopen schreven we vijf minuten bij het gedicht: ‘Wereld- we hebben je lief’ van Jos van Hest. Dan kies je daaruit een woord of een zin om over te schrijven en ik koos de titel.
Wereld we hebben je lief maar behandelen je vaak niet liefdevol. We maken je natuur kapot voor luxegoederen en geldgewin, we vervuilen je water. Maar, maar, we zorgen ook voor je omdat we je liefhebben.
Zoveel verschillende mensen in jouw wereld met zoveel verschillende belangen.
Er zijn beschermers en beschadigers.
Maar wij wereld, wij hier samen, wij hebben je lief. Lopen door jouw duinen en genieten van de kleuren. We lopen op jouw strand en genieten van de zee, de lucht, de wolken, het zand waarop wij het labyrint lopen.
Wereld, wat zouden we je graag omarmen en beschermen. Maar er zijn veel machten die anders denken en anders doen.
Na afloop maakten we weer een zevenaar als afsluiting. Deze maakte ik:
vandaag het labyrint
het strand breed en leeg
een wit zeil in de verte
een dubbele schelp gevonden
rijk weer naar huis gaan
het strand breed en leeg
een wit zeil in de verte
Ik vind mussen zo leuk maar zie ze hier niet veel in de omgeving. Maar ga ik met mooi weer naar het strand en drink ik wat op een terras daar, dan strooi ik koekkruimels op de tafel en daar komen ze dan aanvliegen. Ze kijken me schuin aan en vinden me betrouwbaar dus blijven vlak voor me zitten. Dan heb ik mijn camera al klaar en zo maakte ik een foto van twee mussen. Ik heb net ontdekt hoe ik makkelijk de achtergrond uit de foto kan halen en er zelf wat in te tekenen en kleuren. En dan ziet het er bijvoorbeeld zo uit.
~