leisteen

Als ik naar deze leisteen kijk, denk ik aan mijn vader die zo trots was op de leiendaken die hij maakte. Nooit zou hij bedacht kunnen hebben dat je een stuk leisteen ook als schilderobject zou kunnen gebruiken. Ik ook niet trouwens, maar door Nel nu wel.

Nadat ik het beschilderd heb doet de grijze steen me denken aan de bergen waar ik ben geweest. Aan de rivier die er beneden stroomt en die in het voorjaar zo onstuimig kan zijn, soms zelfs vernietigend. En later weer tot rust gekomen, kabbelend een zomer doorbrengt binnen haar bedding.
Rondom bloeit de wilde flora in het dal met roze, paarse, lila, witte en gele bloemblaadjes.

De rivier die de eeuwen heeft doorleefd, de seizoenen langs heeft zien trekken, net als de voeten van de volkeren die hier voorbij getrokken zijn.

grijs
de steen
onstuimig de rivier
kleurrijk de wilde flora
leitekening

museum

Wanneer je naar een bloem kijkt, naar de kleur, zonder er een naam aan te geven, zonder voorkeur of afkeur, zonder op wat voor manier ook een scherm tussen jezelf en dat ding dat je als bloem ziet, te schuiven, zonder het woord, zonder gedachte, dan heeft de bloem een uitzonderlijke kleur en schoonheid.

Krishnamurti

In India geboren spiritueel leraar 1895-1986

Zo zou ik eigenlijk ook naar kunst kunnen kijken, maar dat deed ik van de week niet. Door teksten bij het werk te lezen of naar een stem te luisteren die achtergrond informatie bij een schilderij gaf, keek ik zoals zij naar het werk hadden gekeken.

Eigenlijk zou ik eerst gewoon moeten rondlopen en het werk dat me het meest treft tot me moeten nemen om mogelijk daarna pas extra informatie erbij te halen. Soms geeft dat je een nieuw inzicht, soms een bevestiging of niets. Maar dan moet je alleen naar een tentoonstelling gaan, anders werkt dit niet.

Samen met nicht J. ben ik vandaag naar het Frans Halsmuseum geweest. Wat ben je toch bevoorrecht als er dicht in de buurt zulke musea zijn waar je binnenloopt met je museumjaarkaart. Je hoeft niet lang te blijven, je komt gewoon nog een keer terug. Zal ik zeker binnenkort nog een keer doen.

nog meer moois

Het geboren worden van nieuw leven is een wonder. Mooi ook de gedaanteverandering van pop naar vlinder is dat. En als je mag aanschouwen dat een vlinder net ontpopt is, dan is dat, vind ik, een voorrecht. Ik zag het afgelopen week in de Hortus in Amsterdam. Zou zo terug willen om nog meer foto’s te maken, maar misschien is er dan net niets te zien. Dan maar van deze nagenieten.

gedicht

Ik weet dat er mensen afhaken als dit boven het bericht staat, maar dit gedicht is zo mooi. Vooral als je het een paar keer hardop leest en sommige zinnen eruit haalt. Alleen voor die laatste zin zou je het gedicht al overschrijven.

ZOMERNACHT

Doe nu eens even die gedachten dicht van je.
Denk nu eens liever niet na over morgen.
Kijk niet steeds weer die bosrand van gisteren
na, bramenplukker die je bent zoals vroeger
maar nu. Maak even geen onderscheid tussen
een wie en hoezo en de kans op anders.

Doe in je hoofd uit de lamp, hoor wat er is,
ademt en ritselt, kwaakt in de kikkers.
Leef met je lichaam van nachtwind de koelte.
Geeuw je een gat in je hart en proef het
zo rood als sap van bramen. Wees langzaam
door vogels gezongen het wordende licht.

C.O. Jellema
uit: Stemtest

gelukkig zijn

Vandaag is het negen jaar geleden dat ik een nier gaf aan Ton en die nier doet het nog steeds prima. Ieder jaar vieren we dan ook ‘niertjesdag’ en omdat onze familie van traditie houdt, vieren we dat met een etentje met elkaar in steeds hetzelfde restaurant.

Omdat onze oudste vandaag op vakantie is gegaan hebben we het gisteravond gevierd. En het was gezellig en lekker. Overdag was ik, voor het eerst, naar de Hortus in Amsterdam en ook dat was genieten want het gezelschap was fijn en zo ook de omgeving. Genoeg om me uit te leven met mijn camera, helemaal toen ik in een kas rondfladderende vlinders ontdekte. Wel steeds mijn lens schoonmaken want die besloeg geregeld. Er is niet veel nodig om je gelukkig te voelen, maar je moet het je wel bewust zijn. En ervan genieten en nagenieten. En dat deed en doe ik.

cirkel

Als ik aan een cirkel denk, is het eerste dat in me opkomt: de cirkel van het leven. Het levenswiel dat begint te draaien en uiteindelijk weer stopt. Maar ik zie ook de cirkel voor me waarbinnen de mandala wordt getekend, van leeg naar vol, voltooid en weer opnieuw beginnen met een lege cirkel.

Ben je veilig binnen de zelf getrokken cirkel rond je eigen leven? Nee, nergens krijg je de garantie van veiligheid.

In een cirkeltje blijven ronddraaien in gedachten brengt je niet verder. Soms moet je eruit breken, andere inzichten krijgen, frisse lucht brengen in stoffige gedachten die maar rond blijven spoken.

Een cirkel kan rust brengen maar als je er niet af en toe uitstapt, kun je ook te veel op je eigen-ik gericht blijven. Dan krimpt je wereld in. Droog je op.

ronddraaien
binnen een
cirkel van gedachten
brengt je geen oplossing
loslaten

stukje

Afgelopen vrijdag naar de textieltentoonstelling geweest in Rijswijk. Niet zo spectaculair als de papierbiennale maar toch genoeg te genieten. Natuurlijk met fototoestel en dan is het heerlijk om uit een enorm groot werk een stukje te pakken dat me aanspreekt. En dan thuis kijken wat ik ermee kan doen en zo het een eigen stukje te maken.

bloemlezen

Zoals een bij of hommel een bloem leest, zo bloemlees ik niet. Ik verzamel geen stuifmeel maar gedichten en citaten van verschillende schrijvers en ben al jaren van plan daar een boekje voor mezelf van te maken: mijn eigen top 50.

Dit vraagt vooral lezen met je hart en keuzes maken. Een bloemlezing vind ik vooral in bed heerlijk om te lezen vanwege

de korte stukken en de afwisseling. In bed lees ik trouwens andere boeken dan overdag, altijd al gedaan. Vooral dichtbundels vind ik heerlijk om in te bladeren, hap snap wat te lezen, te genieten van de opgeroepen beelden en te denken: die moet ik opslaan.

Sinds we hier wonen gaan we veel later naar bed, dus lang lezen, dat doe ik niet meer in bed. Dus bloemlees ik.

bloemlezen

is afwisselend
steeds iets anders
passend bij het nu
ontdekken

ingezonden brieven

Vandaag in de Trouw vielen me twee ingezonden brieven op.

De eerste is heel kort en de schrijfster vraagt zich af, vast na het zien van Zomergasten van afgelopen zondag, of we Eberhard ( van der Laan) voortaan niet met een t kunnen schrijven.

De tweede is van een lerares die lang geleden als beginnend leerkracht biologieles gaf aan een klas meisjes van rond de veertien jaar. Bij de voortplanting wilde zij dat niet alleen theoretisch vertellen, maar ook over de erotiek en de liefde. “ Toen de bel ging verzuchtte een van de leerlingen: ‘Jammer dat de les voorbij is. U vertelde er zo leuk over. Ik krijg zin om het eens te proberen.’

Daarop besloot de lerares dat deze les wel een vervolg behoefde.

vis aan tafel

Heerlijk toch als je hobby’s hebt die geen lichamelijke inspanning behoeven als je lijf even in de vertraging zit. Ik heb weer zitten zentangelen en nu o.a. een vis getekend. Die tekening scan ik, en gewoon voor de lol bewerk ik die. Hier zie je het begin en het vervolg. Ik ben ook begonnen met Chinese tekens na te tekenen en in te tekenen, heerlijk.

« Previous EntriesVerder kijken »