Het is bijna niet te geloven:zo zit je op maandagmorgen om half 7 aan het ontbijt in het eerder genoemde hotel en zo zit je weer aan je eigen tafel met de vertrouwde spullen om je heen. Om 8 uur kwam de verhuizer en met de lift kwam doos na doos naar boven. Omdat op heel veel dozen ‘ Marisca’ stond was mijn kamer binnen de kortste overvol. Dus ging ik als een gek de dozen boeken uitpakken en de boeken in de kast zetten en de lege dozen weer wegbrengen naar het balkon. Ook in de kamer stonden muren van dozen, net als op de gangen en de andere kamers. Toen de verhuizers vertrokken waren zijn wij gaan liggen en kwamen eruit toen de bel ging en de vriendenhulp arriveerde. En wat die met z’n drietjes hebben verstouwd is ongelooflijk . ‘S Avonds was de slaapkamer, de keuken en de kamer dozenvrij en hebben we voor het eerst met elkaar hier gegeten. En weer in ons eigen bed na drie maanden was ook heerlijk. Vanmorgen kwam weer een andere vriendin die ook van aanpakken weet en zij heeft beneden de berging opgeruimd en weer heeft dochter A. alle lege dozen weggebracht. En nu ben ik totaal op maar zit wel lekker naast Ton op het balkon en staat eerder genoemde dochter in de keuken het eten klaar te maken. Straks komt andere dochter even mee-eten en misschien een van de jongens ook. En morgen doe ik alleen ¬†wat kleine ¬†klusjes . Mijn nog overovervolle kamer moet nog maar even wachten. Nu genieten van het uitzicht en het binnenzicht. Foto’s volgen later.