Gisteren hadden we een bijeenkomst van de dichtgroep in Haarlem. Het thema was’ welkom’. En daar denk je dan over en tijdens het bijna in slaap vallen kreeg ik opeens de eerste twee regels van het eerste gedicht. Dus vlug mijn bed uit en even opschrijven. En toen kon ik niet meer slapen en kwamen er allerlei gedachten en daaruit kwamen weer mooie en minder mooie zinnen die allemaal opgeschreven werden. De volgende dagen bekeek ik ze, schrapte wat, voegde wat bij, schrapte wat meer, net zolang tot ik er tevreden over was. Ik liet het aan twee vriendinnen lezen en kreeg er goede opmerkingen over. Dus weer iets veranderen en toen was het klaar voor de groep. Het leuke was dat zij hele andere associaties bij de gedichtend hadden dan ik en dan vind ik het geslaagd. Als het maar op een manier gelezen kan worden, dan is het te beperkt, dan kan de lezer er zijn eigen verhaal niet in herkennen.Ik zou dus zeggen: ga je gang, maak er het jouwe van.

je gaf mij je hart
en ik gaf het mijne

soms sluip je binnen
in de schemer van de dag
dan glimlach ik je naam
en weet je thuis

moederskind
altijd welkom

………..

je was welkom
maar kwam niet

nooit zal ik je
omarmen, warmen,
liefhebben

 je was zo welkom

 marisca