Gisteren ben ik voor het eerst van mijn leven vliegtuigspotter geweest. Voor de fotocursus hadden we een opdracht: ‘los van de aarde’ en ik dacht direct aan de Polderbaan en de dalende of opstijgende vliegtuigen. Dus ik erheen. Mijn fototoestel viel in het niet bij al die enorme lenzen. Ik stond op de parkeerplaats omdat ik dacht dat je daar alleen mocht staan. Maar jammer voor mij waren de vliegtuigen al een kilometer eerder geland en waar ik stond reden ze over de baan. Niks los van de aarde dus. Ik zei tegen mijn buurman dat ik met mijn toestel nooit de goede foto’s zou kunnen manken. ” Ich verstehe Sie nicht”. Maar na wat heen en weer gepraat wees hij mij op de weg naast de baan waar je lopend en fietsend wel mag komen. Onderweg hoorde ik Engels, Frans, Italiaans. Ik zag hele families, groepjes mannen en soms een vrouw erbij, allerlei leeftijden en allemaal met enorme telelenzen. Sommigen schreven ook wat op, maar de meesten kletsten lekker met elkaar, maakten foto’s, liepen wat rond en iederen had het naar de zin. Ik ook. Vooral omdat ik in de sloot ook watervogels zag en in de berm plantjes die ook fotogeniek waren. Ik ben er een paar uur geweest en liep steeds verder om dichter bij het landingsmoment te komen. Na een aantal uren had ik foto’s genoeg en had ik het ook wel gehad want voor mij leken de vliegtuigen bijna allemaal op elkaar. Alleen lette ik op Transavia want daar kon schoonzoon P. in zitten. Helaas zijn die foto’s mislukt.

En toen was ik thuis, bekeek de vele, vele foto’s. Gooide er heel veel weg en hieldĀ  toen een groepje over waar ik wel tevreden mee was. Daar weer een selectie uit gemaakt en er uiteindelijk zes uitgekozen en uitgeprint. En toen bekroop me het gevoel: deze foto had iedereen kunnen maken, zij hebben niets eigens van mij. Nu kon ik iets geheel nieuws bedenken of met deze foto’s verder gaan op photoshop. Anders mogen we er niets essentieels aan veranderen maar deze keer mochten we ‘ spelen’. En zo kreeg ik eigen foto’s waar ik plezier in had. Ik laat die nog niet zien, pas na de fotoavond dinsdag. Ik ben heel benieuwd naar het commentaar. Misschien vind hij het wel niks, maar hij, de docent, zei dat we er zaten voor onszelf en voor ons eigen plezier. En dat heb ik duidelijk gehad en als ik dan ook hoor wat beter zou kunnen, dan heb ik de volgende keer nog meer plezier. Voor nu een paar onbewerkte foto’s met duidelijk een favoriete foto van mij. Ik zeg niet welke maar dat weten jullie vast wel onderhand. Klik erop en dan zie je bij de laatste foto’s enorm veel vliegen op de bloempjes zitten. Ik wist niet dat vliegen ook nectar/stuifmeel snoepten. Of zouden ze er vocht uithalen? Ik weet het niet. Ibo vast wel.