Het is weer tijd voor een Herman de Coninck, vooruit, voor twee.

nevel is een vrouw die zich traag uit-
giet over de aarde
als een lichtzwevende rivier
en lieveling fluistert, lieveling,
met haar duizend monden
en gaas legt over zijn velden
als over wonden

Als je zin voor zin leest en je het beeld erbij bedenkt, wat zou het heerlijk zijn om dat allemaal te kunnen schilderen. Helaas,dat is niet voor mij weggelegd maar in mijn hoofd kan ik het prima.Een ander soort genieten dus.

de nevel waait traag weg
als gedachten uit een geheugen
en het wordt klaar.
zonder herinnering
is de oogopslag van de zon

Herman de Coninck
uit: De gedichten 2