Tja, wat zal ik zeggen op wat Mirjam schreef? Ik was niet echt de jongste maar hoorde wel tot een kleine minderheid van na de oorlog. En ik moet zeggen dat  soms het praten met oudere mensen boeiender is dan met tijdgenoten, al hangt dat natuurlijk erg van de persoon af. Aan boord waren boeiende oudere mensen waar wij leuke gesprekken mee gehad hebben. Waar zijn wij nu allemaal geweest, ik zal het in volgorde optikken:

We vlogen een dag eerder naar Budapest omdat wij die stad niet kenden en er wat langer wilden zijn. En het was de moeite waard, een mooie stad met prachtige oude gebouwen, heel veel standbeelden en geschiedenis. Daarna naar Bratislava, Wenen, Dűrnstein, Passau, Regensburg, Neurenberg, Bamberg, Wűrzburg, Wertheim, Miltenberg, Frankfurt, Rűdesheim, Koblenz, Keulen en we eindigden in Arnhem. Zeventien dagen waren we onderweg en we hebben enorm veel gezien.

Een van de mooiste stadjes vond ik Bamberg en daar laat ik wat foto’s van zien.

Genoten heb ik van al die verschillende bruggen waar we onderdoor gingen. Sommige waren zo laag dat we zelfs niet in onze stoel konden blijven zitten zoals op deze ene foto. We waren ook onder de indruk van de wateroverlast in Passau en zagen nog de modder tegen de ramen op de eerste verdieping en in de bomen hing aanspoelsel. Zo hoog had het water gestaan. Maar behalve wat donkerder muren en hoogtes opgeschreven op een muur en foto’s in etalages zagen wij er niets meer van. Ik schreef er een klein gedicht over en wil daarmee ook de reis daarmee hier beëindigen. Er zal misschien nog een oprisping komen, maar dan na mijn strandvakantie komende week.

passau

in de bomen
hangt het bewijs
-ik was hier-
het lentemonster
dat nu kabbelt aan
een eendenborst

m’