Deze twee letters staan voor Wereld Weekend. Afgelopen vrijdag zijn Ton en ik eerst naar Zutphen gegaan naar broer Frank. Hij had een goede dag dus kon hij even met ons mee naar de kruidenier. ( ik maak duidelijk geen reclame voor een winkel, die merk je wel). Toen was het kaarsje op en gingen wij verder naar Brummen naar M. en K. Altijd fijn om daar te zijn en helemaal met dat heerlijke weer tot laat samen in de tuin zitten. Ze hebben een jong katje en dat is net een hondje. Als je zijn speelgoedmuis gooit, vangt hij hem en brengt hem in zijn bek terug naar de gooier en dat houdt hij langer vol dan de gooier. Het is een speels ding met prachtige groene ogen.

De volgende morgen gingen we eerst langs een schitterende showroom van antieke auto’s in Brummen en daar ben ik heerlijk aan het fotograferen geweest en terwijl de anderen de hele auto’s bekeken, zag ik alleen details.

Vervolgens zijn we naar Zwolle gereden naar museum De Fundatie. Dat stond al lang op ons verlanglijstje maar in een dag heen en weer is voor ons wat veel omdat kunst bekijken heel vermoeiend kan zijn.  De nieuwe koepel van het museum is schitterend, de collectie om steeds weer te bekijken en de wisseltentoonstelling van werk van Jeroen Krabbe vond ik geweldig. Al heel jong tekende hij en zijn vader heeft die tekeningen bewaard en wat Jeroen erbij gezegd had schreef zijn vader erbij. Je snapt dat hij uit een kunstminnend milieu komt want als je als vierjarige een poes tekent en daarvan zegt dat het wel op een poes van Picasso lijkt, dan heb je al wat kunsthistorie tot je genomen.
En nu zijn die tekeningen de basis geworden van een zaal vol grote schilderijen. Ik zal laten zien wat ik bedoel. Ik heb de oorspronkelijke tekening van die poes gefotografeerd en ook het werk waarin die is opgenomen.
 
Je moet echt even op de foto’s klikken om ze vergroot te zien. En hiermee was het feest nog niet ten einde. We gingen nog even een bezoekje brengen aan het andere museum dat bij De Fundatie hoort in Heino:’ kasteel ‘t Nijenhuis”. Omdat het binnen zo warm was hebben we vooral in de beeldentuin gekeken en daarin was zo’n verscheidenheid aan beelden dat ieder er wel iets van zijn smaak vond. En ik ben een alleseter, dus gaan we nog een keer terug om er wat meer tijd door te brengen.

Na een rustige avond in de tuin en een nachtelijk onweer waar geen einde aan leek te komen brak de zondag aan die we met z’n vieren afsloten met een concert in de tuin van kasteel Middachten. Lenny Kuhr trad daar op en zij heeft mij tot tranen toe geroerd met haar liederen. Neem zinnen als ‘ Het land van mijn geheugen heeft geen nooduitgang’ en ‘ Er werd een woord geweven met draden uit een ver verleden’. Het gitaarspel van haar en haar begeleiders, de omgeving, het samenzijn, het was een heerlijke afsluiting van een werelds weekend. En Lenny Kuhr heeft ons de hele weg terug toegezongen.