Vandaag is een dag van rust, lezen en slapen. Tja, soms heeft een mens dat even nodig. Dan rommel ik wel eens in laatjes waar ik niet zo vaak in kijk en zie daar: een klein dichtboekje van Plint en het eerste gedicht is een heerlijke bespiegeling over taal. Ik las ook in ‘ Leesliefde’ het volgende van Carel Vosmaer ( 1826-1888):

‘t Is niet de vraag al wat in boeken steekt
In ‘t hooft te zaamlen, doch of ‘t daar iets wekt en kweekt.

Ja, dat is het belang van het goede woord, dat het iets in jouw hoofd en hart in werking zet. Beneden ligt nog de zaterdagkrant vol bijlagen te wachten om uitgeplozen te worden. Benieuwd of ik er iets in vind dat ik wil uitknippen omdat ik het de moeite waard vind en je weet maar nooit wanneer het van pas kan komen. Terug naar het gedicht over taal van Bies van Ede.

Taal

Hoe zwaar is taal, wat weegt een woord?
‘ Wilt u het halfom of mager?’
‘Mag ‘t ietsjes meer zijn? Vraagt de slager.
“Aan een stukje, of in plakjes?’

De groenteboer denkt even na.
‘Geschrapt?” vraagt hij, “ of ‘t liefst panklaar?
Het zit afgepast in zakjes,
hoeveel wilt u? Zeg het maar.”

De krantenjongen op zijn fiets
zegt: “Maandag weegt taal bijna niets,
maar die weekendbijlagen,
dan is de taal bijna niet te dragen.”

Wat weegt een woord, hoe zwaar is taal?
‘Ik weet het niet”, verzucht de dichter
“maar als mijn gedicht gemaakt is
voel ik mij wel stukken lichter.”

Bies van Ede
klik erop om de hele pen te zien die ik in Magna Plaza heb gefotografeerd.