Het is fijn als je mensen om je heen hebt die dezelfde interesse hebben als jij. Niet allemaal natuurlijk anders wordt het saai, dan zit je alleen maar te knikken als een ander iets zegt. Je moet ook geprikkeld worden door andere opvattingen, idee├źn. Zo heb ik gelukkig wat vriendinnen die ook graag gedichten lezen en die de gedichten die ze treffen ook doorgeven. Samen genieten van boeken, mooie taal, gekke taal, ik vind dat heerlijk. Voor al deze liefhebbers en ook de mensen die denken: get, een gedicht, de volgende twee korte gedichten. Na het eerste moet ik altijd glimlachen. Het is absurd, maar ik zie het voor me en geniet er elke keer weer van.

HAASJE OVER

Over de brug liep een man
die een liedje floot.
Onder de brug ging een boot
die zijn hoed afnam.

Chr.J. Van Geel

Dit doet me denken aan een gedicht over een Japans schilderij, maar ik kan even niet op de titel komen. Geeft niet, ik kom het wel een keer tegen en laat dat dan ook lezen. Nu een gedicht dat ook geschreven is zonder mooie dichterlijke woorden, sober, net als het bovenstaande, maar wat vertellen die paar woorden in een paar zinnen een verhaal.

MARGRIET

Die stond tussen gras
in de weide, die was
een frisse margriet,
maar bleef dat niet.
Ze kwam voor een raam
van een huiskamer staan.
Alleen, met een smal vaasje aan.

Han G. Hoekstra.

En direct kwam er bij mij een beeld op van jonge meisjes die naar de stad gelokt werden en achter het raam eindigden. En jonge vrouwen die van blije meisjes ingekapselde huisvrouwen werden. Benieuwd welke gedachten deze gedichten bij anderen oproepen. Ik vind de openingszin van ‘ margriet’ zo geweldig: plechtstatig, iets wat je niet verwacht bij een bloem uit de wei. Dat is zo leuk, dat spelen met taal. Net als het spelen met een fototoestel of een verfkwast. Iets laten zien wat heel eenvoudig en bekend is, maar daar nog een andere betekenis aan geven. En dan maar hopen dat anderen dat oppikken. En zo niet, ook niet erg, jij hebt je plezier met het maken gehad.