Vandaag had ik een heerlijke lange tussen-de-middag met vier vriendinnen omdat een van hen jarig was en ons graag wilde tracteren op een gezellige lunch. En gezellig was het; meer dan zelfs.Vanavond kwam ik een gedicht tegen in een ‘ kinder’ poezieboek over een reiger. Het trof me omdat ik de reigers op het ijs, aan de kant en straks weer in het water, zoiets eenzaams vind uitstralen. Dit gedicht vind ik mooi omdat het in eenvoudige woorden zoveel medegevoel, mededogen weergeeft voor een eenzame vogel. En dan weet je: dit moet een goed mens zijn.

REIGER

Met de reiger aan de waterkant
zou ik wel een praatje willen maken
naast hem hurken en vragen:
‘ Nog wat kikkers gevangen?’

Samen kijken over het water en
als hij een beetje vertrouwd raakt
wil ik met mijn hand zachtjes
glijden langs zijn hals.

Hem eens lekker pakken
in zijn verenjas en later
de spitse snavel gevaarlijk
laten rusten tegen mijn wang.

Remco Ekkers
uit: ‘Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.’

Je voelt de tederheid en zou zo met die hand mee willen strelen. En denk voor de reiger ieder ander dier of kind of volwassene die eenzaam is en waar je ook wel eens troostend strelend over de kop zou willen aaien. Dit is een gedicht voor kinderen en volwassenen en dat is de kracht ervan. Heb je (klein)kinderen, probeer het boek op de kop te tikken want hieruit kun je voorlezen tot ze groot zijn en dan ga je zelf weer verder.