Afgelopen dinsdag was ik weer naar het Schrijfcafé in Van Beinum in Haarlem en een van de onderwerpen waar we over gingen schrijven was naar aanleiding van een geurpotje. I. en hadden hadden een potje met zuurkool. Na het ruiken moest je direct gaan schrijven.

Zuurkool. Als ik dit ruik dan denk ik direct aan mijn moeder de afgelopen jaren. Iedere week kwam ik in de middag langs, dronk koffie met haar, maakte een boodschappenlijstje, vroeg wat ze wilde eten, maakte niet uit maar als er zuurkool was dan zou zuurkool wel lekker zijn. Met spekjes en een balletje gehakt en dan ook wat extra gehakt voor Brammetje want die vindt dat zo lekker.

En zo at ik een paar winters eens per week zuurkool bij mijn moeder en als ik er nu aan denk, en het zonet rook, dan zit ik weer met haar in de keuken.
Ik vind zuurkool heerlijk maar Ton niet, dus was ik blij dat mijn moeder er ook zo van genoot.
Deze winter dus geen zuurkool want mijn moeder is niet meer thuis en eet bijna niet meer. Zou ze het lekker vinden als ik een kliekje mee zou nemen en het voor haar op zou warmen? Ik zal het haar vragen. Eet ik het zelf ook weer eens. Zuurkool, het is driemaal genieten. Eerst een hapje rauw uit het pak, dan de warme maaltijd en vervolgens de volgende dag opgebakken op brood.

Zuurkoolgeur, ik krijg er het water van in mijn mond.

Even een waarschuwing voor pakjes die door de brievenbus binnen komen en niet jouw naam maar wel jouw adres bevatten. Er kan iemand komen die het zogenaamd namens die geadresseerde komt ophalen. Niet meegeven want dan kan je voor allerlei kosten op moeten draaien.