Soms komen dingen zo leuk samen. Neem nu de kerstkaarten die we ontvangen en versturen en een oud boekje over folklore. Ik wist eigenlijk niet hoe lang de traditie van kerstkaarten versturen is, maar in het boekje staat dat het bij toeval en uit nood werd geboren. Nu geloof ik dus niet zo in toeval en denk dus” dit heeft zo moeten zijn.

In 1843 begon Henry Cole, de stichter van het Victoria en Albert Museum in Londen veel te laat aan het schrijven van brieven met de beste wensen aan vrienden en relaties. Dat redde hij nooit meer, dus bedacht hij er iets op. Hij liet de schilder J.C. Horsley een kaart ontwerpen, die drukken en versturen. Hij was een zakenman en zag er wel handel in en liet er meer drukken dan hij nodig had en verkocht die voor een shilling per stuk. Zelfs de krant besteedde aandacht aan dit nieuwe fenomeen. Niet iedereen was enthousiast. Critici vonden dat kunst niet aan industrie gekoppeld kon worden en dat een kunstwerk zo simpel vermenigvuldigd kon worden.

Maar gezien de volle fietstassen van de postbodes hebben de voorstanders het pleit gewonnen. En ikzelf? Ik doe half half. Een deel per mail en een deel per post. Ook het zenden per mail heeft voor- en tegenstanders en dat zal altijd wel zo blijven met nieuwe fenomenen.
klik erop om ze helemaal te zien