Even een korte reactie op de reacties van de vorige keer. Ja Maartje, meneer Baksteen staat ook in de lijst, ik moest het opzoeken en jij weet het uit je hoofd. Maar ja, jij bent nog geen 65. Ik dus wel en dat heb ik met een kring vriendinnen gisteren uitgebreid gevierd en daarom ging ik mijn nagels lakken. Het was een middag zoals ik had gehoopt. Wat ben ik een rijk mens, het is net of ik vanbinnen ruimer ben en dat die ruimte helemaal gevuld is met blijheid. En als herinnering laat ik een vriendinnenketting maken met de kralen die ik heb gekregen en het bijzondere is dat er ook een kraal van mijn moeder bij is.

Blij was ik ook toen ik met Folkje een dagje ging fotograferen in Edam. Heerlijk rustig aan  ie geknotte lindes tegen de muur of later tegen de blauwgrijze lucht vastleggen, beelden binnen en buiten, gebouwen, spiegelingen in het water, in etalages, ‘ kijk eens wat bijzonder’, ‘ heb je dat al gezien?’ ‘ hoe heb jij die genomen?’ En daar tussendoor natuurlijk koffie met en later een lunch. Toen we moe maar voldaan ( het blijft een leuke om te gebruiken) naar huis reden door de polder zagen we alle twee opeens prachtig zonlicht op een bomenrij in de verte. ‘ Foto?’ vroeg Folkje. Ja natuurlijk en ze zette de auto aan de kant en ik heb een aantal foto’s gemaakt want het licht veranderde waar we bij zaten. En wij keken er genietend naar. Klik op de foto’s om ze vergroot te zien.
De meneer met de beschilderde leren jas zag ik lopen en ik vroeg’ mag ik een foto van u nemen?’ Hij vond het prima en ging uitgebreid poseren. Daarna wees hij op zijn naam op de achterkant en zei dat ik die maar op internet moest opzoeken, dan kwam ik bij zijn site. Hij bleek kunstenaar te zijn. Je ziet, zelfs in het slaperige Edam kunnen er onverwachte ontmoetingen op je pad komen.