Vandaag is een dag dat mijn lijf niet zo mee wil werken dus doet Ton de boodschappen en de hulp het huis en zit ik op mijn kamer foto’s uit te zoeken om een kleine indruk van onze vakantie in Picardie te geven. Ach, er zijn slechtere senario’s niet waar? Ons huisje was eerst even schrikken maar ja als je authentiek Frans wilt, dan krijg je dat ook. Maar na even wennen was het prima. Klik op de foto’s om te vergroten.

We zaten vlakbij de Falaisekust, een kliffenkust (whiter than the white cliffs of Dover) die erg aan erosie onderhevig is en daardoor grillige vormen heeft. En op het strand duizenden stenen die allemaal de moeite waren van het bekijken, meenemen, toch maar niet, en die weer wel. En dan die prachtige wolkenluchten erachter. Gelukkig heb ik geheugenkaarten met heel veel ruimte en een gezelschap dat zelf ook fotografeert, rustig op een bankje zit te lezen of wat rondwandelt, net zo lang tot ik voldaan ben.

En als ik dan een roggenei vind, dan moet ik dat even laten zien en op de foto zetten. Langs ons eigen Noordzeestrand vind ik ze ook wel. Het zijn, meest zwarte, rechthoekige doosjes met op de hoeken een stekel. Dat ei heeft vast gezeten met korte draden aan stenen, wrakken of wieren. De eieren die wij vinden zijn leeg en losgeslagen van hun broedplek. Ik wist eigenlijk niet wat voor soort vis ene rog was, dus even opgezocht. Nou, het is niet van’ zo ziet die eruit, want er zijn heel veel soorten die bijna in iedere oceaan of zee te vinden zijn en in de Noordzee een tiental soorten. De meeste leven op de bodem van de zee en wat ik zo bijzonder vind, zij kunnen hun prooi, weekdieren, kreeftachtigen, bodemvissen enz., ruiken. Ik heb nooit gedacht dat je onder water zou kunnen ruiken. Nou, dat levert zo’n rustdag dan maar weer mooi op. Inderdaad, ieder nadeel heeft zijn voordeel.