Afgelopen zondag hebben Ton en ik weer een deel van Rondje Haarlem gefietst. Heerlijk weer, veel mensen op het fietspad en in en bij het water. Kortom zoals een zomerzondag behoort te zijn. Helemaal leuk is als je dan ook nog vrienden onderweg tegenkomt. Ik heb een aantal foto’s gemaakt maar als je samen aan het fietsen bent is het niet leuk als er een steeds wil stoppen om een plant van alle kanten op de foto te zetten. Dus ben ik de dag erop alleen op pad gegaan langs een deel van dezelfde route. Een kort deel zelfs want als je iedere keer afstapt om iets te bekijken en op de foto te zetten, of om een broodje te eten en wat te lezen, dan schiet dat niet op. Maar lekker is het wel, anders lekker dan zondag. Ik kwam weer met veel foto’s thuis en heb er een paar uitgekozen om te laten zien. Klik op de foto’s om ze goed te bekijken.

Deze leuke koeien zijn, met nog vele andere koeien en muurschilderingen, door leerlingen van de Rudolf Steinerschool aangebracht in en op een fietserstunneltje. En dat is zo leuk gedaan dat ik daar wel moest stoppen. Op de  foto’s zijn  de koeien geschilderd maar de planten zijn echt en dat is juist weer zo leuk.

Hier nam ik mijn eerste pauze, in de zon op een bankje met uitzicht op grazende ganzen. Deze zaten zo mooi aan weerskanten van het slootje. Hier geen zwarte zwanen zoals zondag, maar dit is ook genieten.

Ik fotografeer graag graffity en was daarmee bezig toen ik in mijn ooghoek een vlinder zal landen op een stukje beschilderde muur. Als je de foto vergroot zie je goed de antennes van de vlinder en het intense blauw van de verf. Ik fietste natuurlijk ook verkeerd en kwam in een doodlopend paadje terecht, dus omkeren en weer door de hoge brandnetels heen. Maar aan het einde wachtte mij een beloning: een woud van Berenklauwen en niet de kleine inheemse maar de Kaukasische. Ik heb er mijn tijd voor genomen en ze van links naar rechts, van voor naar achter en van boven en onder op de foto genomen. Het fijne van mijn toestel is dat het kijkvlakje uitklapbaar en draaibaar is zodat je de camera van onderen kunt richten maar toch kunt zien wat je in beeld hebt. Dit dus.

Uit het commentaar van Anne gisteren is dus gebleken dat wij in ons gezin ook witte broodjes met banaan maakten, alleen iets anders, maar toch. We deden er volgens mij ook nog ketchup bij. Zo riepen mijn herinneringen dus ook die van anderen op. Leuk vind ik dat.