In Engeland heb ik natuurlijk foto’s gemaakt van de meeuwen op het strand. Meeuwen blijven zo lekker zitten als je wat dichterbij komt. Voor de meeuwen op onderstaande foto’s had ik mijn telelens nodig. Met beide foto’s ben ik blij en als ik moet kiezen, ik twijfel. Bij de ene geniet ik van de meeuwenserie die zo mooi ritmisch is maar dat ook wat doorbroken wordt door 1 zittende meeuw, bij de andere juist van het ritme van de zeewering en als onderbreking die ene staande, wat onscherpere meeuw. Die ene meeuw heeft toch iets meer vind ik. Hoewel…

klik erop om vergroot te zien

Ik ben even op zoek gegaan naar een gedicht over meeuwen (het wordt tijd dat ik er zelf eens een paar ga maken) en de mooiste vond ik deze van Judith Herzberg:

 STRIJKLICHT
Over de sloomte en snelheid van meeuwen

Ze hebben het peinzende arctische glijden
hahaha uit de hoogte in langzaam
voorbijgaan maar ook wel het snelle
bemoeiziek gemekker van geiten.

Ze kunnen zo lang op een plek blijven hangen
dat hun schaduwen op de rotsen plakken.

In het donkerend uur als de grond nog wel warm,
alleen zee nog belicht is, spetteren zij
om de lichtende klip als vonken uit een vuur.