Afgelopen week waren we met onze goede vrienden H. en E. naar Engeland, naar East Sussex om precies te zijn. Maar vlak ervoor kwam ik tot de ontdekking dat mijn identiteitskaart al een tijd verlopen was. Wat nu? Hemelvaartsdag was het raadhuis gesloten dus de vrijdag erna zat ik er al om half negen. Helaas, een nieuwe duurt drie weken. De aardige meneer van de gmeente belde naar Schiphol, afdeling noodpaspoorten. ‘Wanneer ik zou vertrekken? ‘ ‘Morgenochtend’. Dan mocht ik een paar uur voor vertrek langs komen. ‘Maar ik ga met de boot vanuit Calais en we gaan al om half zes ’s morgens weg’. Verder overleg. Bij uitzondering mag ik de avond ervoor, vrijdagavond dus, tussen 10 en 12 uur een noodpaspoort ophalen. Mijn pasfoto’s voldoen niet meer, dus nieuwe foto’s. Die avond ben ik de enige bij het bureau noodhulp en ik word vriendelijk geholpen en sta na een half uur weer buiten met het reddende document. Woh, wat ben ik blij.

De volgende morgen zijn we om half zes bij H. en E. en dan rijden we vlot naar Calais. zo vlot dat we een boot eerder kunnen nemen. Gelukkig worden onze paspoorten goed gecontroleerd.
De overtocht is kalm en ondanks de slechte weersvoorspelling blijft het droog en schijnt de zon. Het links rijden valt me reuze mee en al snel ben ik eraan gewend. Alleen bij rotondes moeten ze even goed met me mee kijken.
Eind van de middag komen we aan bij ons ‘ buitenhuis’ en het is net zo mooi als de foto’s op internet ons lieten zien. Een enorme tuin erbij waar we de komende week veel zullen zitten want de warme truien blijven in de koffer en de weinige zonkleding die we mee hebben wordt er bijna dagelijks uitgehaald. Acht dagen zijn we in dit deel van Engeland geweest en acht dagen hebben we genoten van het landschap, de dorpjes en steden, de pubs, maar vooral van het plezier dat we met elkaar hebben gehad. Ik laat een paar foto’s zien ter illustratie. Misschien later meer. En je weet, klik erop om te vergroten.


de huiskamer toont nog duidelijk dat dit een verbouwde graanschuur is. Onze tuin is enorm. E. tekent en ik zit te schrijven.


Dit roodborstje nestelde vlakbij en zat steeds om ons heen. Dit is ons uitzicht.

Het landschap is prachtig. De weg vinden in een stadje valt niet altijd mee, maar als je in het oude gedeelte bent aangekomen, dan is het dubbel genieten. Het smaakt naar meer.