Gisteren deed ik voor het eerst mee aan een fotowandeling, samen met de drie andere leden van ons fotoclubje Miga. Het werd dit keer in Haarlem georganiseerd en andere belangstellenden kwamen van ver om hieraan mee te doen. Het was gelukkig droog en de zon scheen. De goden waren ons dus goed gezind. Onze eerste stop was in de Zijlstraat bij de DE winkel/ restaurant. Ik had er wel eens binnen gekeken maar keek nu mijn ogen uit. Prachtig verbouwd en overal Art Deco versiering. Neem de lichtkoepel met al die kleuren glas, de ramen naar de straat, de rode stoelen, gewoon een genot dus om daar boven koffie te drinken, de leider aan te horen en foto’s te maken. Veel foto’s zou ik maken die ochtend en mij met de anderen. Heerlijk zo’n groep om je heen die ook nog even die ene foto moet maken, en nog een…


Klik op de foto’s om ze goed vergroot te kunnen zien.


Wandelend door straatjes waar ik anders doorheen fiets, word ik nu gewezen op wat ik boven me zie, word t verteld over uithangborden, bouwstijl enz. en wij maar foto’s maken. Nee, niet lukraak, maar heel bewust lettend op compositie, diafragma en/of sluitertijd. Zo kwamen we bij de Raaks en het nieuwe stadskantoor. Ton en ik vinden het een heel mooi gebouw en ik vind dat ik daar mijn mooiste foto’s heb gemaakt. Er werd gewezen op de slinger in de muur, iets verderop en hoe je die spannend kunt vastleggen.

Natuurlijk gingen we ook de hofjes bekijken maar dat moesten we op een andere manier proberen. Niet het geijkte. We hadden geluk dat er in de Vijfhoek Kunstlijn was en dat schoenen op straat de voorbijgangers uitnodigden die te volgen naar binnen. En van kunst fotograferen word ik altijd extra blij. Maar als er een hele oude vieze scooter staat met een soort gezichtje voorop, dan jubel ik bijna van binnen.

 

En toen werd het lopen moeilijker en moest ik mezelf erkennen dat ik niet verder mee kon gaan. Ik heb het gered tot en met de lunch en toen haalde Ton me op terwijl de anderen richting Grote Markt gingen. Ik heb een boekje met de route gekregen en als ik weer eens logeer in de Vijfhoek ga ik zeker het laatste deel van de route, met fototoestel, alsnog lopen. En je snapt, vandaag is de grote rustdag waarop ik na zit te genieten van al die foto’s die tonen wat een heerlijke dag het was. En dan schijnt de zon ook nog zodat ik voor het eerst sinds lange tijd ook weer eens in de tuin zit. Geen gek weekend dus.
En toen kwam er een olifant met een lange snuit en die blies het licht en het verhaaltje uit. Ik kwam er thuis achter dat ik veel lantaarns heb gefotografeerd en deze in zwart-wit vond ik wel mooi van compositie. Dus er nog maar even bij gezet.