Tja, denk je dan, dat gebeurt wel eens. Maar de hier bedoelde bruid is een witte pauw die ik gisteren in de kinderboerderij zag en zijn staart was net de sleep van een schitterende trouwjurk en toen hij zijn kop opeens erboven uitstak, was het net of hij een kroontje op had.

klik erop om de foto’s vergroot goed te kunnen bekijken

Wat een elegantie. Hij draaide als een fotomodel met zijn staart, alsof hij op de catwalk stond.
Maar er was ook jong grut, zoals dit schatje van een hertje en jonge gansjes, maar die stonden zo ver dat ik ze zelfs met de telelens niet goed erop kreeg. Dat ging beter bij dit lammetje dat Ton en ik tijdens onze fietstocht vanmiddag tegen kwamen.

Toen ik die wei vol schapen en lammetjes bij de camping van Vogelenzang zag zei ik tegen Ton: ‘ fiets jij maar door naar huis want hier ben ik nog wel even zoet’. En dat was ook zo. Heerlijk allerlei soorten foto’s gemaakt van moeders en kinderen schaap, van de moederschapen alleen of van de lammetjes alleen. Als ik nog een week of wat zou wachten is het kleine er helemaal af. Ze waren nu al stevig en het dartele was er al een beetje af. Maar vertederen doen ze nog altijd. En onderweg naar huis zag ik nog wijngaardslakken tegen een boom. Afstappen. Mooie schaduwen op een boom. Afstappen. Prachtige kromme kronen van de Grove Den. Afstappen. Een zwaan met een gewonde kop (denk ik). Afstappen. En toen kreeg ik trek in thee: doorfietsen en pas afstappen voor het huis. En nu ik de foto’s zit te bekijken geniet ik weer na van een zonnige, gezellige koninginnedag.