Ik was donderdag met M. op het strand en we hebben staan kijken naar die watervlugge kleine vogeltjes die met een sneltreinvaart door het water en over het strand lopen. Ik kon toen niet op de naam komen, later wel: drieteen strandlopertjes. Ik heb er ooit een gedicht over gemaakt dat ik nu iets verander omdat ik dat nu beter vind:

steltjes in zee

dit zijn vogeltjes met haast
lopen als een versnelde film
door de laatste golfjes heen
de renpas slechts onderbroken
voor een snelle hap
buikjes net boven zeeniveau

stilstaand gaan deze lopertjes
verloren in de glinstering
van zonnevlekken

m’

De foto’s heb ik van internet omdat ik mijn kleine camera mee had en ze dus niet dichtbij door de lens kon krijgen en iedere stap die ik in hun richting deed, deden zij weer een stap van mij af of vlogen op.