Vandaag is de sterfdag van mijn moeder. Al weer zes jaar geleden dat zij overleed en wij haar kist met elkaar blauw verfden. Het blauw van haar pakjes sigaretten. Op zoek naar en foto van haar kwam ik een van haar zelfgemaakte kerst-nieuwjaarskaarten tegen die wel tekenend voor haar is.

Op zoek naar een gedicht voor deze gelegenheid vond ik er een van Bette Westera: Oma’s jas.

Voordat we met haar kleren naar de kringloopwinkel gaan,
stop ik nog gauw een briefje in de zak van oma’s jas,
zodat de dame die hem koopt
er straks niet argeloos in loopt,
maar weet dat het de jas van oma was…