boeksel

Ik heb in Katwijk weer wat geboekseld en daarna er een gedicht bij gemaakt. Dit is er een van. Klik erop om het vergroot te zien.

Katwijk

Onze midweek Katwijk zit er weer op. Wat hebben we geboft met het weer, de ondergaande zon, het gewoon aan onze tafel buiten wat zitten schrijven en tekenen, het samen lekker eten en lachen zoals alleen goede vriendinne met elkaar kunnen doen.

Het is goed deze mooie herinneringen vast te leggen, zoals op deze foto’s.

Katwijk

Ja het is weer zo ver, ik zit met vriendin A. In het ons bekende strandhuisje in Katwijk. Het is warm, heel warm, dus de schaduw opzoeken. Heerlijk eten op het strand, zitten boekselen, lezen, lachen. We voelen ons zeer bevoorrecht.

beweging

Op verschillende manieren ben ik weer in beweging gekomen en dat uitte zich creatief. Niet dat ik zo slank en beweeglijk ben maar het zit blijkbaar nog wel in mij.

aardappels

Dit schilderij van Jopie Huisman doet me denken aan mijn moeders aardappelmandje. Ik weet niet hoe lang ze dat al had. Op het laatst was het aan alle kanten kapot, maar nee, een nieuwe hoefde ze niet. Het ging toch nog?

Opeens krijg ik de geur van stoffige, oude aardappels in mijn neus. Soms heb ik een aardappel die ongemerkt is gaan rotten en opeens komt de stank me dan tegemoet als ik de kast open.

Maar nu we zo weinig aardappels eten koop ik kleine zakjes en gebeurt het bijna niet meer.

Maar spruitende aardappels, zoals of het schilderij, dat gebeurt nog af en toe. Ze zouden zo de grond in kunnen, maar ik heb geen landje dus eindigen ze, zonder spruiten, in de pan.