dagje ontspannng

Gisteren was een soort verwendag. In de ochtend op Bas gepast en samen achter in de tuin gezeten, wat gewandeld, ik gelezen en hij gespeeld of geslapen.
Daarna op de fiets door naar de schoonheidsspecialiste die me weer heerlijk verwende. Daarna was het hoogste tijd om op huis aan te gaan en lekker op het balkon gelezen en gegeten.
Toen was de pret nog niet op want ik ging met drie vriendinnen bridgen. Nu is dat half praten, half bridgen, maar we doen het niet alleen voor het spel maar ook voor het leuke gezelschap. Dat was dus een dag om in te lijsten. Maar nu zo’n dag thuis en een straatje om met Ton, op het balkon tekenen, schrijven, lezen, dat is wederom een dag voor in een lijstje. Kortom: het gaat me goed.

citaat

Een dodelijker citaat over iemand dan dit heb ik nog niet gelezen:

‘Zelfs zijn zwijgen bevatte taalfouten’

Stanislaw Jerzy Lec

boekselen

Ik schreef al over het ontdekken van boekselen. Hier mijn laatste creatie en ik weet nu al dat het verslavend is. Klik op de foto en je ziet welke woorden ik heb uitgekozen en waar ik over ben gaan schrijven. Ik heb wel een kleine beetje gesmokkeld maar dat mag omdat het mijn eigen werk is.

hoe een landschap ontstaat

het komt door de getijdenstromen
die vollopen en weer leeg
eeuw in eeuw uit
een gaande stroom
die bodemzand transporteert
jonge zeeklei neerligt
in een nog niet bestaand land
het opstapelt tot het droogvalt

in later achterliggend landschap
ontkiemt nieuw leven
dat met eeuwig geduld transformeert
tot zware bossen

waarnaast trekkers gaan boeren
in kleine nederzettingen
en vissen in meren en kreken

in het wild levende dieren
worden prooi, vijand
mens boven dier
onderwerping van de natuur
en in 1870 het sluitschot
voor de laatste wolf
tot er in de 21e eeuw
weer een wolf het land binnenwandelt

marisca

woorden

Van de week heb ik de eerste beginselen van ‘boekselen’ geprobeerd onder de knie te krijgen tijdens een workshop van Loes Vork via de computer( tik  Loes Vork boekselen en je ziet haar voorbeelden). We kregen wat opdrachten en opeens had ik iets nieuws om tijdens warme zonnedagen in de schaduw te kunnen doen: tekenen, kleuren en schrijven ineen. De voorbeelden die ik zag waren prachtig en ik moest tegen mezelf zeggen: ‘zij is er al jaren me bezig’, vooral nadat ik mijn eigen eerste boeksel bekeek. Maar er kwam uit het doen een gedicht tevoorschijn over het gebruik van woorden in de poëzie:


opeens worden woorden
gewone woorden bijzonder
doorzichtig
omdraaien, omvouwen
openen
ondergewaardeerde woorden
komen te voorschijn

Die ondergewaardeerde woorden deden me denken aan mijn schrijven vorige week over een sleuteltje. Ik maakte er ook tekeningetjes bij en een kleine gedicht. Zoals bij ‘muzieksleutel’:

muzieksleutel

deze sleutel opent magie
onbekende klanken
voegen zich aaneen
stokken, dwarrelen
en vallen op hun plek

« Previous Entries