huwelijk

Deze tekeningen van een huwelijk kwam ik tegen in een boek van tekenaar Jo Spier. Klik erop om vergroot te zien.

verlangen

verlangen


uit gemis komt verlangen voort
ver en lang is dit gevoel
over de tijd heen gespannen
verlangen blijft hunkeren
naar toen, naar ooit

marisca

buitenbeeld

Gisterochtend scheen de zon zo heerlijk de kamer in dat ik dacht: ik wil naar buiten! Toen ik eenmaal op de fiets zat was ik blij dat ik een winterjas aan had en handschoenen want oh wat viel dat tegen. Maar eenmaal in parkje Meermond genoot ik van het buitenzijn. De nog kale bomen tegen prachtige wolkenluchten, op de bodem allerlei lentebloeiers en de struiklaag daarboven in blad of uitkomend. De struiken in bloei, daar kwamen de hommelkoninginnen in rondzoemen, op zoek naar stuifmeel en nectar. Ze waren te beweeglijk om goed op de foto te komen. Maar zo’n geknotte wilg of de boom aan de oever van de Ringvaart, die stonden stil genoeg om goed op de foto te komen. En toen voelde ik spetters maar gelukkig niet veel zodat ik mijn rondje rustig afliep.
En thuis, achter het glas en af en toe in de zon kwam ik weer op temperatuur.

papier en verf

Ik had opeens weer zin om met papier en verf wat aan tafel te rommelen. Zag op instagram bij Struinkunst zulke inspirerende voorbeelden, dus aan de gang op mijn eigen manier.

Cyclodrôme

Deze tekening stamt uit 1987 en toont een Cyclodrôme in Parijs. Vier fietsen op een rolband die verbonden zijn met miniatuurfietsers op een klein model wielerbaan. Na het startschot gaan de fietsers op de pedalen staan en proberen hun fietsertje op de modelbaan naar de eerste plaats te fietsen. Steeds sneller gaan de pedalen rond, zweet verschijnt op de gezichten van de fietsers, uit het publiek klinken aanmoedigende kreten.
De wedstrijd gaat over 40 kilometer en als de winnaar de eindstreep passeert gaat er een groot gejuich op. Dankzij monsieur Guignards Cyclodrôme hebben wielrenners en publiek een schitterende wielerwedstrijd gezien terwijl het buiten sneeuwt en ijzelt.

Dat is wat anders dan tegenwoordig via een schermpje je eigen wedstrijd rijden.
De informatie las ik in het vermakelijke boek ‘Knotsgekke uitvindingen van de 19e eeuw’ van Leonard de Vries.

vrolijke Mondriaan

Toen ik een tekening op de computer had bewerkt dacht ik: stel dat Mondriaan in een heel vrolijke bui zou zijn geweest, zou zijn werk er dan zo uitgezien hebben?

kiezelsteen

Ik houd van stenen, vooral ronde stenen, in mijn hand. Ze voelen, beetje strelen en dan bekijken. Ik krijg daar nooit genoeg van. Daarom spreekt dit gedicht me zo aan.

De kiezelsteen

De kiezelsteen is
een volmaakt schepsel

zichzelf gelijk
zijn grenzen bewakend

nauwkeurig gevuld
met de zin van steen

met een lucht die nergens op lijkt
niets opschrikt geen begeerte wekt

zijn vuur en koelte
zijn correct en een en al waardigheid

ik voel een zwaar verwijt
wanneer ik hem in mijn hand houd
en valse warmte
zijn edele lichaam doordringt

-Kiezelstenen zijn niet te temmen
tot het einde toe zullen ze ons aankijken
met hun rustige en heel heldere oog

Zbigniew Herbert
Polen 1924-1998

letters

Het is al weer een tijd geleden dat Nel en ik het thema letters hadden. Vandaag pakte ik het weer op. Letters uitknippen, wat versieren en verder op de computer bewerken. Laat het buiten maar weer sneeuwen en hagelen, hier binnen is het goed toeven. Een van mooiste vandaag vond ik deze letter N.

roos

Ik besloot een oude, maar nog steeds aantrekkelijke roos eens van wat dichterbij te bekijken en gebruikte daar mijn fototoestel voor.
Dan zie je toch dingen die je anders niet opmerkt. Hoe wonderlijk het hart van de bloem is en hoe leuk van vorm zijn achterste.
Laat buiten dan maar de sneeuw weer even rond het huis vliegen, ik ben heerlijk binnen bezig, met de kachel weer aan.

klik op de foto op hem vergroot te zien.

de juiste weg

Vorige week zondag kreeg ik van Nel onderstaande spreuk om over te schrijven deze week.

Als de weg verdwenen is, loop je goed’.

Gezien op een paaltje in de Waterleidingduinen.

Zou je dus al je zekerheden moeten loslaten om het juiste levenspad te vinden? Je leest dat geregeld. Iemand verliest haar/zijn gezondheid, baan, huwelijk en zit helemaal vast. De weg is geblokkeerd, loopt dood.
Maar dan doemen er nieuwe wegen op. Niet met wegwijzers maar je moet ze op gevoel en instinct inslaan. En vaak blijkt dan wat men daar ontdekt waardevoller dan de gladgeplaveide, rechte weg daarvoor.
Daar is echter moed voor nodig en doorzettingsvermogen. En wanneer weet je dat de nieuwe richting de juiste is? Dat weet je als je je weer gelukkig en ontspannen voelt, maar ook zelfbewuster in het leven staat.

Het doet me denken aan de tijd dat het met mij steeds minder goed ging en het er naar uitzag dat ik meer dan af en toe in de rolstoel zou moeten. Arbeidsongeschikt geworden, down, denkend aan wat niet meer zou kunnen.
Maar dankzij mijn aangeboren optimisme begon ik ook andere mogelijkheden te zien. Ik ging bewuster fotograferen, schrijven en probeerde zo mijn talenten te gebruiken. En dat heeft me, tot op de dag van vandaag, veel gebracht.

Mijn lichamelijke actieradius mag dan beperkt zijn, mijn geestelijke kan nog alle kanten op.

Na het schrijven ging ik mijn tekst in beeld proberen te vangen, weer eens als vroeger met aquarelverf.

Verder kijken »