het schrijven van een brief 2

Ik ga nog even door met de adviezen die Lewis Caroll schreef.

De vierde regel luidt:

‘ Als je een brief geschreven hebt, waarbij je het gevoel hebt dat hij je vriend zou kunnen irriteren- hoe nodig het je ook toescheen, hem zo op te stellen- leg hem dan terzijde tot de volgende dag. Herlees hem dan en stel je voor dat hij aan jou gericht is. Dit zal er vaak toe herleiden dat je heel de brief herschrijft, er veel van die azijn en peper uithaalt en er in de plaats daarvan wat honing over strijkt, om hem zodoende een veel beter genietbare maaltijd voor te schotelen. Als jij je best hebt gedaan om zachtzinnig te schrijven, maar toch het gevoel hebt dat je brief tot verdere onenigheden zou kunnen leiden, bewaar er dan een afschrift van. Het heeft heel weinig zin, na maanden te pleiten:’ Ik ben er bijna zeker van, dat ik mij niet heb uitgedrukt, zoals jij beweert. Voor zover ik mij herinner, heb ik zo en zo gezegd.’ het is veel beter als je kunt schrijven:’ Zo heb ik mij niėt uitgedrukt. Dit waren mijn woorden…’

Ja, dat betekende dus dat je je brief gewoon nog eens moest schrijven. Wat een makkie hebben wij dan nu. Je kopieert hem binnen een paar minuten.

En op het handschrift van onze A. terug te komen: zij is een trouwe briefkaartschrijfster en dan denk ik”liever een kaart die moeilijk te ontcijferen is dan geen kaart’. Dus A. blijven sturen hoor, hebben deze twee pensionado’s weer wat te puzzelen.

het schrijven van een brief

Gisteren in bed las ik in het “vergeet-me-niet boek’ een stuk van Lewis Caroll over het schrijven van brieven. En omdat er vandaag in de krant stond dat het aantal brieven drastisch terugloopt, doe ik hier een oproep om elkaar weer eens een echte brief of kaart met tekst te sturen. Caroll (1832-1898 en o.a. bekend van ‘ Alice in wonderland) heeft er een hele verhandeling over. Ik pak er een stuk uit:

‘Zie hier om te beginnen een gouden regel. Schrijf leesbaar. Het doorsneehumeur van de mensheid zou aanmerkelijk zachter zijn, als iedereen deze regel huldigde. Het slecht schrijven, overal ter wereld, komt voor het grootste deel eenvoudigweg daardoor, dat men te vlug schrijft. Je zult mij natuurlijk antwoorden: ‘ Dat doe ik om tijd te besparen.’ ongetwijfeld een goede redenering. Maar welk recht heb jij, om dit te doen ten koste van je vriend? Is zijn tijd niet evenveel waard als de jouwe? Jaren geleden kreeg ik brieven van een vriend- en bovendien zeer interessante brieven- geschreven in een van de gruwelijkste handschriften, die ooit uitgevonden zijn. Om ėėn enkele van die brieven door te lezen had ik gewoonlijk een hele week nodig! Ik had hem altijd bij me op zak, en telkens als ik wat tijd had haalde ik hem te voorschijn, om mij het hoofd te breken over de raadsels, waaruit hij samengesteld was, hield hem schuin en omgedraaid, dichter of verder van het oog, tot uiteindelijk de betekenis van een of andere hopeloze krabbel begon duidelijk te worden. Daarna schreef ik dan dadelijk het Engels eronder. En wanneer verschillende van zulke krabbels ontcijferd waren, maakte het geheel ervan ook ander verstaanbaar, tot uiteindelijk de hele reeks hiërogliefen ontcijferd was. Als al onze vrienden zo schreven, zouden we ons leven lang niets anders te doen hebben dan hun brieven te lezen!…’

Wij hebben gelukkig maar ėėn dochter die zo schrijft en mijn moeder kan het niet lezen en wacht tot er iemand komt om het te ontcijferen. Voordeel is dat je lekker lang met zo’n tekst doet en vaak grinnekend het nog eens bekijkt. Zo heeft ieder nadeel zijn bekende voordeel.

kalkoenen zijn slimmer dan je denkt

Onlangs was ik op de kinderboerderij in Groenendaal, natuurlijk met mijn fototoestel. Ik heb vol be- en verwondering naar de kalkoen gekeken ėn naar zijn vreemde ( voor mij dan, voor de andere kalkoenen totaal niet) geluiden. Een beetje griezelend keek ik naar zijn lellen en vellen op de kop, de kleuren daarin en wat hij met die kop allemaal deed. Kijk maar mee op de foto’s. Klik erop om het goed te kunnen zien.

 

Ik heb een heel leuk boek ‘ XYZebra. Een menagerie van 100 favoriete dieren’ , van J.Masson. En daar staat ook een  hoofdstuk over de kalkoen. Het dier komt eruit als een intelligent en meelevend dier dat ook vriendschap met een mens kan sluiten en zijn bijdschap over de komst van die vriend duidelijk toont. Maar er staat ook hoe ontzettend slim ze kunnen zijn. Lees maar even mee:

‘ In zijn boek ‘ The wild turkey’ vertelt A.W. Schorger over kalkoenen die doen alsof ze tam zijn om ontdekking te vermijden:

‘Ik heb gezien hoe ze rustig op een hek blijven zitten terwijl er een groep jagers voorbij kwam; en op een keer zag ik hoe een groep jagers volledig in verwarring raakte door het gedrag van een toompje van vijf kalkoenen die welbewust voor hen uit stapten, op een hek gingen zitten en vervolgens rustig overeen laag heuveltje verdwenen voordat het tot de jagers doordrong dat het gewoon wilde kalkoenen waren. Zodra ze uit het zicht waren, begonnen ze te rennen en vervolgens vlogen ze op zodat er een breed dal tussen hen en de nu stomverbaasde en vernederde achtervolgers lag.’

En er staat nog veel meer bijzonders over dit wat uiterlijk betreft wat vreemde beest.
Maar als je dit hebt gelezen bekijk je het beest de volgende keer met wat meer respect, althans, ik.

4 en 5 mei

Sinds wanneer worden de Nationale Dodenherdenking en Bevrijdingsdag eigenlijk gevierd? Ik kijk op een oude scheurkalender van het Historisch Nieuwsblad en lees daar het volgende:

‘De eerste nationale herdenkingsplechtigheid vond plaats op 31 augustus 1945: de verjaardag van koningin Wilhelmina. Koninginnedag 1945 werd met een nationale viering van de bevrijding gecombineerd. De avond tevoren werden overal in het land door het voormalig verzet georganiseerde stille tochten gehouden, om de gevallenen uit de oorlog te herdenken.
Premier Schermerhorn wilde het samenvallen van de viering van de bevrijding met de verjaardag van de koningin ook in de toekomst handhaven. Dat was handig, want Koninginnedag was al een vrije dag en de door de oorlog gehavende Nederlandse economie kon volgens het kabinet niet nog een dag productie-uitval missen. Maar koningin Wilhelmina stak hier een stokje voor. hierop besloot Schermerhorn om de vijfde mei, de dag van de Duitse capitulatie, als nationale bevrijdingsdag aan te wijzen. Van een aparte dag voor het herdenken van de doden was in de plannen van de regering geen sprake. Op de bevrijdingsviering werd naast de feestelijkheden een herdenkingsplechtigheid va neen minuut stilte ingeruimd om de oorlogsdoden te herdenken. Het Haagse verzet pleitte ervoor om op de avond voor de bevrijdingsdag de oorlogsdoden door middel van stille tochten te herdenken. Er kon niet worden gevierd voordat er was gerouwd. Aan die oproepe werd door veel mensen gehoor gegeven. Op vele begraaf- en executieplaatsen werd aan de vooravond van de bevrijdingsviering in 1946 twee minuten stilte in acht genomen. Hiermee was ee ntraditie geboren. Opvallend detail is overigens dat in het eerste jaar dat besloten was de bevrijding op 5 mei te vieren, het feest op 4 mei werd gevierd vanwege de zondagsrust.’

Maud van de Reut

4 mei

Ben Ali Libi

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi. Goochelaar.
 
Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.
 
Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bosjewistisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.
 
Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
 
In ‘t concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
Ben Ali Libi, de goochelaar.
 
En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
 
Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel,
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.

Schrijver: Willem Wilmink

nog even koninginnedag

Koninginnedag is door miljoenen mensen met plezier gevierd. Overal zag je blije gezichten en oranje uitgedoste kinderen en vooralversierde  volwassenen. De burgerij van Amsterdam vond ook dat de inhuldiging van koningin Wilhelmina (1898)feestelijk en stijlvol moest gebeuren. Daarover staat het volgende in de scheurkalender van het Historisch Nieuwsblad:

De  Amsterdamse bevolking bracht geld bijeen om de nieuwe koningin stijlvol in te kunnen halen bij haar huldiging. Rijtuigfabrikant Spijker kreeg de eervolle opdracht om een staatsierijtuig te bouwen. Het werd een galaberline met de modernste technieken, zoals een elektrische binnenverlichting. Aan alle kanten was de koets versierd met symbolen van het koningschap en Nederlandse welvaart. Ook de koloniën in Oost- en West- Indië waren vertegenwoordigd. Behalve het bladgoud waren alle bouw- en stofferingsmaterialen afkomstig uit het koninkrijk. Maar tijdens de bouw van de cabine werd ontdekt dat één va nde timmerlieden een Belg was. Hij werd ijlings op een andere klus gezet en de cabine werd kapotgeslagen. Er werd een nieuwe cabine gebouwd, zodat de Gouden Koets als puur Nederlands fabrikaat kon worden geleverd.

Om die koets is de laatste tijd veel te doen vanwege de koloniale afbeeldingen.

 

Wilhelmina ( 31 augustus 1880- 28 november 1962) wilde geen geschenken aannemen ter gelegenheid van haar huldiging op 6 september 1898, daarom nam ze de koest pas een dag later in ontvangst.

Vooraf had de koningin gezegd dat ze graag wilde staan in de koets en daarom heeft de kroonlijst een gebogen vorm.
Alleen als de koninging erin zit mogen er acht paarden voor de koets worden gespannen. In andere gevallen zes paarden.

Belangrijk om te weten? Welnee, maar wel leuk, vandaar dit stukje. En vroeger, dus in de tijd van onze ouders, werd koninginnedag op 31 augustus gevierd. Wij vieren het nu dus op de verjaardag van ex-koningin Juliana. En ik denk dat dat wel zo blijft, zelfs als we straks een koning hebben. Maar ja, wie weet wat voor verrassingen koning Willem voor ons in petto heeft.

« Previous Entries