boekselen

meeuwen in het duin

geschreeuw, gekrijs van laagvliegende
meeuwen boven hun broedkolonie
bijna te veel voor dit strookje grond
bedrijvigheid ter land en in de lucht

deze wit met parelgrijze dieren
broeden waar ze maar
een plekje kunnen vinden, mannetjes
vechten hun onderlinge vetes uit

de nesteigenaar rekt zijn hals
neemt de bekende imponeerhouding aan

door zijn toegevouwen vleugels
van het lichaam af te brengen
lijkt hij nog breder en forser
hij wint en zijn rivaal druipt af

de verslagene probeert door het uitrukken
van plukjes helm zijn vechtlust af te zwakken
en zijn frustratie af te reageren
op het overal aanwezige helmgras

verscholen achter een duintje wordt een kuiltje
in het zand gedraaid, de aanleg voor een nieuw nest

marisca

Dit is weer een boeksel. Eerst koos ik woorden uit een pagina van een oud boek, daarna ging ik er omheen tekenen en kleuren.
Als laatste maakte ik met de uitgespaarde woorden een gedicht. Echt een aanrader om ook te gaan doen. Wil je de woorden beter kunnen zien, klik dan op de foto.

marisca

de vraag

Naar aanleiding van de spreuk van Rainer Maria Rilke: ‘Het is de vraag die ons beweegt, niet het antwoord’ ,
schreef ik:

vragen stellen houdt je geest in beweging
nieuwsgierigheid opent nieuwe horizonten
het antwoord vinden stopt het zoeken
vragen stellen houdt je geest in beweging
met een lijf dat meer zit dan doet
blijft er tenminste iets in beweging
nieuwsgierigheid opent nieuwe horizonten
vragen stellen houdt je geest in beweging

sleutelkind

sleutelkind

met meelij keek men
naar het kind
met het touwtje
om de nek
’sleutelkind’ fluisterde men

‘lekker alleen thuis’
dacht het kind

zette thee, pakte
een koek en een boek
en verwelkomde
haar moeder tegen
etenstijd

marisca

boekselen

Ik schreef al over het ontdekken van boekselen. Hier mijn laatste creatie en ik weet nu al dat het verslavend is. Klik op de foto en je ziet welke woorden ik heb uitgekozen en waar ik over ben gaan schrijven. Ik heb wel een kleine beetje gesmokkeld maar dat mag omdat het mijn eigen werk is.

hoe een landschap ontstaat

het komt door de getijdenstromen
die vollopen en weer leeg
eeuw in eeuw uit
een gaande stroom
die bodemzand transporteert
jonge zeeklei neerligt
in een nog niet bestaand land
het opstapelt tot het droogvalt

in later achterliggend landschap
ontkiemt nieuw leven
dat met eeuwig geduld transformeert
tot zware bossen

waarnaast trekkers gaan boeren
in kleine nederzettingen
en vissen in meren en kreken

in het wild levende dieren
worden prooi, vijand
mens boven dier
onderwerping van de natuur
en in 1870 het sluitschot
voor de laatste wolf
tot er in de 21e eeuw
weer een wolf het land binnenwandelt

marisca

4 mei

Een foto

Van die razzia zijn foto’s:
Jonas Daniël Meijerplein,
waar de Duitse militairen
joden aan het treiteren zijn.

Een bange man met keurige schoenen,
lange jas en vlinderdas,
wordt over het plein gedreven
of het naar een veemarkt was.

Drie Duitse soldaten staan er
met een spottend lachje bij
en daar kijkt een vierde Duitser,
misschien toch beschaamd, opzij.

Stel je voor, je zag die foto
van de man met vlinderdas
en je zou opeens ontdekken
dat het je eigen vader was.

Soms moet ik er ook aan denken
hoe ’t die andere zoon vergaat,
die ontdekte: kijk, mijn vader
is die lachende soldaat.

Willem Wilmink (1936 – 2003)

Hoe lang werkt het foute verleden van een ouder door in de volgende generaties? Soms te lang, want een kind is niet verantwoordelijk voor de fouten van zijn ouders maar wordt er vaak door de omgeving wel op aangekeken. En soms het kleinkind ook nog.

beschimmelde beelden

Van de week zag ik een leuke schrijfopdracht: teken in teksten in de krant of een blad verschillende harten. Knip die uit en onderstreep in de teksten woorden die je opvallen. Gebruik die woorden in een tekst of gedicht. Dat heb ik gedaan en de harten versierd op een blad. De woorden die ik uitkoos gebruikte ik niet allemaal maar zij vormden wel de inhoud van het gedicht dat ik ermee maakte. klik op het beeld om de woorden vergroot te kunnen lezen.

beschimmelde beelden

oergeuren maken mij weer het kind
dat de goednieuwsbrenger had moeten zijn
tussen borden vol graten en zenen
gruwelijke randjes vet
en bord moest leeg

geen flonkerende glazen rode wijn
noch versgetrokken bouillon
die de neus doet tintelen

nu druipt oestervocht
langs mijn kin
breken mijn handen
knappend brood en
beschimmelde beelden

marisca

verlangen

verlangen


uit gemis komt verlangen voort
ver en lang is dit gevoel
over de tijd heen gespannen
verlangen blijft hunkeren
naar toen, naar ooit

marisca

kiezelsteen

Ik houd van stenen, vooral ronde stenen, in mijn hand. Ze voelen, beetje strelen en dan bekijken. Ik krijg daar nooit genoeg van. Daarom spreekt dit gedicht me zo aan.

De kiezelsteen

De kiezelsteen is
een volmaakt schepsel

zichzelf gelijk
zijn grenzen bewakend

nauwkeurig gevuld
met de zin van steen

met een lucht die nergens op lijkt
niets opschrikt geen begeerte wekt

zijn vuur en koelte
zijn correct en een en al waardigheid

ik voel een zwaar verwijt
wanneer ik hem in mijn hand houd
en valse warmte
zijn edele lichaam doordringt

-Kiezelstenen zijn niet te temmen
tot het einde toe zullen ze ons aankijken
met hun rustige en heel heldere oog

Zbigniew Herbert
Polen 1924-1998

vreugde

vreugde kleurt rood
als de wangen van geliefden
smaakt vol als een saucijzenbroodje
en klinkt als de schaterlach van een kind
voelt als de prikkels in champagne
en kwispelt als hondje Bas
vreugde voelt vrij, zorgeloos en veilig

marisca

iets kleins doen

Iets kleins doen

We moeten iets kleins doen.
Een klein wonder
moeten we verrichten.
Eén klein persoonlijk wonder,
één wonder moeten we verrichten
per persoon.

En dan, als iedereen dat gedaan heeft,
één klein wonder verrichten,
dan tellen we de wonderen
die ontstaan zijn bij elkaar op.
En dan, dan hebben we
een groot wonder.

Kijk: zo simpel zit nu eenmaal
een groot wonder in elkaar.

Sylvia Hubers
uit: God gaf ons apparaten

Oh, als dat eens waar zou worden.

« Previous EntriesVerder kijken »