te laat

HERINNERING

Vader, wij hebben nooit gesproken
over het leven met elkaar,
gij had het uwe, ik het mijne
en beiden wisten wij, ‘t is zwaar
te leven met een weerloos hart…
Zo hadden bêi we ons toegesloten
en gingen zwijgend naast elkaar:
ik heb den weg niet kunnen vinden,
al lag uw hand steeds voor de mijne klaar.
En nu gij heen gegaan zijt naar dat vreemde
en voor geen levende bereikbaar land,
nu breekt mijn vuist eerst hunkrend open
en zoekt vergeefs uw trouwe hand.

Roel Houwink

Dit gedicht trof mij vanochtend. Ook ik ben te laat geweest met het praten met mijn vader. Wist ook dat hij altijd voor me klaar stond maar echt met elkaar gesproken over onze dromen, verwachtingen, teleurstellingen dat hebben we niet. Dat voelt als een gemis. En dan denk ik aan al die oude mensen die nu eenzaam opgesloten zitten in hun kamer, hoe graag zouden die niet nog eens een echt intiem gesprek willen hebben met hun kinderen? Of hun kinderen met hen? Hopelijk lukt het ze nog op tijd.

4 mei

EEN FOTO

Van die razzia’s zijn foto’s 
Jonas Daniël Meijerplein,
waar de Duitse militairen 
joden
aan het treiteren zijn.

Een bange man met keurige schoenen 
lange jas en vlinderdas,
wordt over het plein gedreven
of het daar een veemarkt was.

Drie Duitse soldaten staan er
met een spottend lachje bij 
en daar kijkt een vierde Duitser, 
misschien toch beschaamd, opzij.

Stel je voor je zag die foto
van de man met vlinderdas
en je zou opeens ontdekken
dat het je eigen vader was.

Soms moet ik er ook aan denken 
hoe het die andere zoon vergaat,
die ontdekte: kijk mijn vader
is die lachende soldaat.

Willem Wilmink

En je zult dat kind maar zijn en daar mee moeten leven. Dan heb je ook levenslang.

bewaren

Stoepjutter

Spullen houden van mij,
ze komen altijd op mijn pad
en willen met me mee.

Takken, botjes, veren,
stenen, schroeven, scherven.
Ik veeg ze af, ik poets ze op,
leg ze in mijn kamer neer
in groepjes, kleur bij kleur.

Ik spaar en luister,
elk ding heeft een verhaal.
Je hoeft maar te kijken
en je hoort het.

Mary Heylema

Altijd leuk om te lezen dat er meer mensen zijn die vindsels op straat, in het bos of op het strand niet kunnen laten liggen en er niet alleen een bijzondere vorm in zien, maar ook een verhaal. Nog leuker is dat vriendinnen dat ook hebben en je dat kunt delen. En het wordt dan nog leuker als ze je daar een gedicht over sturen. Dank Nel.

koppengedicht

Leuk om te doen: zoek allerlei koppen in de krant over coronanieuws. Ga ze door elkaar mengen tot er een gedicht ontstaat zonder dat het woord corona er in voorkomt.

Tijd van bezinning
neemt u even plaats
drie karretjes afstand graag
een afscheid van zeven minuten

kan de paasgedachte ons inspiratie bieden tijdens deze crisis?
de zeven zonden en zeven deugden
lof der wijsheid
de hoop op morele wedergeboorte
we zoeken slimmere methoden

kwetsbare wereld vol saamhorigheid
een zieke pool kan eigenlijk geen kant op
februari- verloren maand
Britse gebeden verhoord, Boris knapt op

aan de grond?
het nieuwe normaal
tik digitaal een eitje
het vuur begint onder controle te komen.

M’

zo’n dag

Het is al weer vijf jaar geleden dat Arnold, de zo geliefde man van nichtje Mirjam overleed. Hoewel ze hem altijd mist is zo’n dag als vandaag extra zwaar. Ik denk dat zij zich, en met haar velen die een partner of kind hebben verloren, kan herkennen in het gedicht van Annie M.G.Schmidt. Ik weet dat je niet zo van de gedichten bent Mirjam, maar dit gedicht zal zeer herkenbaar zijn.

zonder jou

De wereld is wonderlijk leeg zonder jou
Er staat maar zo weinig meer in
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw
Waarom? Wat heeft het voor zin?
De merel zit zachtjes te zingen in ‘t groen
Voor mij hoeft ie heus zijn best niet te doen
De wereld kan vol van geluk zijn, maar nou:
leeg, zonder jou.

Annie M.G.Schmidt

tijd

Nu ik meer thuis ben dan anders heb ik ook meer tijd om weer in mijn boeken en dichtbundels te snuffelen. Zo kwam ik onderstaand gedicht tegen dat mooi in deze tijd past.

heerlijk
tijd in voorraad
als opgeslagen minuten
in dozen, potten en laden
je neemt wat tijd
als je er trek in hebt
geen handen vol maar
wat extra tijd voor dagen
van meer uren
je hebt tijd genoeg

Frank Eerhart

En ik nam wat tijd om het kastje in de badkamer eens schoon te maken en neem nu wat tijd om een gedicht de wereld in te sturen. Nou ja, de wereld is wat overdreven, maar het klinkt wel leuk.

geheugenmoment

leg iedere dag
een goed moment vast
met een geheugenfoto

maak daar een boek van
en blader het door
op sombertijden

m’

in gedachten buiten

Naar aanleiding van een youtube-filmpje over Brabantse zandpaden maakte ik dit gedicht. Loop maar in gedachten even lekker buiten met me mee.

het brabants zandpad

boven verweesde paden klinkt vogelgefluit
en stilte, langs het kronkelig kerkenpad
buigen bomen beschermend hun kronen boven
zandlopen die van hun bermen zijn beroofd

verdwenen zijn de bloemlinten
in dit vlakke land met verre einders
waar harde stappen werden gedempt
door zachte zandpaden

als de mens hier verdwijnt schieten
bloemen op, steken dieren over
graven bijen tussen losse zandkorrels
zich een nestplaats onder het verbindingspad

rode papaver wappert weer als een vlaggetje
grassen zwieren mee, gele bloemen buigen
onder het gewicht van een volbeladen bij
daar tussendoor sjirpt een krekel

het brabants zandpad splitst zich
wij volgen vanaf nu
ieder ons eigen pad
naar die verre einder

marisca

haiku

dit voorjaar brengt nu
het coronavirus mee
lente achter glas

als de zon er is
wil ik er opuit trekken
zolang het nog mag

miljoenen bollen
op de keukenhof wachten
vergeefs op publiek

m’

maart

Soms kom ik een gedicht tegen dat ik nog niet ken en waarvan ik moet glimlachen. Dat is fijn in een tijd dat het ene slechte bericht over corona het andere opvolgt. Dit weekend blijven we lekker binnen. Straks alle boodschappen doen en dan hoef ik er niet meer uit. Tijd voor nog meer gedichten, gedachten en wat er verder nog langskomt.

MAART

Een konijn probeerde een hele beuk
na te doen, maar het was moeilijk
en het lukte dan ook van geen kant.
In maart is het nog veel te vroeg
om bomen na te doen en vooral
beukenbomen zijn heel moeilijk.
Maar is speciaal voor konijnen
een maand om heel voorzichtig
te beginnen: met iets eenvoudigs
als een enkele tak of een den.

Gerard Berends
uit: Ik wou dat ik een vogel was.

Snap je nu waarom ik moet glimlachen?

Verder kijken »