zachte kleuren

zachte kleuren
om mij heen
voelen licht
als vriendinnen

m’

elfjes

drie elfjes (klein gedicht met elf woorden) over de trekvogels.

trekvogel
zijn is
heel ver vliegen
dan hard werken en
terugvliegen

terugvliegen
naar daar
en weer terug
altijd die drang tot
gaan

gaan
niet blijven
de overkant lokt
ondanks de vele gevaren
trekdrang

rondeel

Voor en na  het labyrintlopen gaan we altijd schrijven en uit een groot stuk tekst zoeken we dan een aantal zinnen die we gebruiken in een rondeel. Maandag maakte ik dit rondeel. Als je aandachtig leest zie je dat er herhalingen in zitten, de zinnen gaan als het ware rond, vandaar rondeel.

het labyrint als levensboom
ik loop mijn eigen pad
genietend van het nu
het labyrint als levensboom
de weidsheid voelen aan de buitenkant
de bescherming voelen aan de binnenkant
ik loop mijn eigen pad
het labyrint als levensboom

m’

labyrint

alleen
op pad
ik ga rond
van buiten naar binnen
labyrint

strand

Vanmiddag liep ik weer labyrint op het strand. Na afloop schreef ik dit gedicht.

licht valt tussen de wolken
ik zie de weidsheid van het strand
de zee als baarmoeder
stevig sta ik in het zand
roep ‘welkom’ naar een meeuw
voel de eenheid van de schepping
met een gebroken schelp in mijn hand

m’

4 mei

Vandaag dodenherdenking. Vorige week tijdens de dichtkring las ik mijn laatste gedicht voor dat ging over de jonge mannen die optimistisch de oorlog ingingen, al eeuwen lang. Gisteren was ik aan het fotograferen in en rond de bunkers in IJmuiden.

vrolijk trekken wij ten strijde

loop en huppel met ons mee
fluit en trommel gaan ons voor
vrolijk trekken wij ten strijde

zwaai me uit en kijk me na
als we vertrekken onder trommelslagen
door gele velden waar poppy’s al wachten

loop naast me als ik strompel
geef me je hand als geleide
door aarde vol rode kraters

fluit en trommel zijn verstomd
geen hand meer die hen bespeelt
een enkel voetenpaar dat huiswaarts keert

vrolijk trokken wij ten strijde

marisca

n.a.v. muziek lillibullero

dans met mij

dans met mij tot het eind van de liefde

een kleine man op een groot podium
omgeven door snaargeluid en
warme, weemoedige vrouwenstemmen
zingzegt met omfloerste stem

‘dans met mij
tot het eind van de liefde
laat me jouw schoonheid zien
als de jaren zijn vergaan
dans teder met mij
tot achter de doeken
die onze liefde verbergen
maar blijf met me dansen
door de paniek heen en
de brandende violen
dans met mij
tot het eind van de liefde’

de kleine man op het grote podium
Leonard Cohen, is niet meer live
maar leeft verder in zijn stem
tot het eind van de liefde

marisca

ouder wordend

HET VERSCHIL

Oude mensen zijn over de grens.
Als ze naar bed gaan, tellen ze de kudde
naar beneden af, in plaats van op.

Daarom slapen ze slecht: ze vragen
zich piekerend af welk schaap het laatste
zal zijn dat het hek nog haalt.

Ted van Lieshout

Waarom ik juist op deze zonnige dag dit gedicht kies weet ik niet. Misschien omdat de laatste tijd, met allerlei vrienden en bekenden ziek en overleden om me heen, ik vaker merk dat ik toch ook wat ouder ben dan ik me vaak voel. En als ik dan naar mijn eigen kleine familie kijk, dan denk ik ook wel eens: wie zal de laatste zijn die het hek nog haalt? Ik hoop niet dat ik dat ben en ik hoop dat het nog heel lang duurt voor de laatste bij het hek is aangeland en het definitief sluit.

regengedicht

regenvloed

sloten tot de krop gevuld
weilanden vol water
sloot en land sluiten aan

de regen blijft regenen
omdat donkere, zware wolken
zich lichter willen voelen

weidevogels worden watervogels
waden met tegenzin rond
op zoek naar droge voeten

bomen trekken hun tenen op
bruine biezen voelen zich wel
en wuiven waar de wind hen waait

m’

muziek

Bij het lied ‘ Dance with me till the end of love’ van Leonard Cohen schreef ik het volgende gedicht:

dans met mij tot het eind van de liefde

een kleine man op een groot podium
omringd door snaargeluid en
warme, weemoedige vrouwenstemmen
zingzegt met omfloerste stem

‘dans met mij
tot het eind van de liefde
laat me jouw schoonheid zien
als de jaren zijn vergaan
dans teder met mij
tot achter de doeken
die onze liefde verbergen
en blijf met me dansen
door de paniek heen en
de brandende violen
dans met mij
tot het eind van de liefde’

de kleine man op het grote podium
Leonard Cohen, is niet meer live
maar leeft verder in zijn stem
tot het eind van de liefde

marisca

Als je dit lied intikt op youtube hoor je het origineel. Zo Mooi.

Verder kijken »