paardenkastanje

Ik schreef er al eerder over en zag nu op een tak op fotohoogte duidelijk de afdruk van de paardenhoef. Ook ben ik onder een tak gaan staan en keek naar boven en het zonlicht gaf de nieuwe bladeren iets bijzonders. Daarna thuis gekeken hoe dat er in zwart-wit uit zo zien. Zo dus.

lieveheersbeestje

Vanmorgen wandelde ik weer in het Sorghbos, een restje strandwal met loof- en naaldbomen, vlak bij ons om de hoek. Natuurlijk weer uitbottende bomen en struiken gefotografeerd maar ook bloemen op de bosbodem. Toen ik een boshyacint van dichtbij bekeek zag ik een lieveheersbeestje, maar deze was anders dan de mij bekende. Deze had witte stippen en heel veel. Thuis opgezocht en volgens mij is het een meeldauwlieveheersbeestje dat in 1758 van Linnaeus de Latijnse naam Halyzia sedecimguttata kreeg. Deze soort eet geen bladluizen maar een plantenschimmel genaamd meeldauw. De soort leeft voornamelijk in bossen met loofbomen en die waren hier volop.
Zonder fototoestel was ik er langs gelopen en had ik deze ontdekking niet gedaan. Klik op de foto om hem vergroot te zien.

onverwacht gezicht

Toen ik thuis deze foto in het groot zag van een uitbottende kastanje ontdekte ik dat het een gezicht had. Soms zie ik het al als ik een foto wil maken, maar deze zag ik pas thuis.

buitenbeeld

Gisterochtend scheen de zon zo heerlijk de kamer in dat ik dacht: ik wil naar buiten! Toen ik eenmaal op de fiets zat was ik blij dat ik een winterjas aan had en handschoenen want oh wat viel dat tegen. Maar eenmaal in parkje Meermond genoot ik van het buitenzijn. De nog kale bomen tegen prachtige wolkenluchten, op de bodem allerlei lentebloeiers en de struiklaag daarboven in blad of uitkomend. De struiken in bloei, daar kwamen de hommelkoninginnen in rondzoemen, op zoek naar stuifmeel en nectar. Ze waren te beweeglijk om goed op de foto te komen. Maar zo’n geknotte wilg of de boom aan de oever van de Ringvaart, die stonden stil genoeg om goed op de foto te komen. En toen voelde ik spetters maar gelukkig niet veel zodat ik mijn rondje rustig afliep.
En thuis, achter het glas en af en toe in de zon kwam ik weer op temperatuur.

vrolijke Mondriaan

Toen ik een tekening op de computer had bewerkt dacht ik: stel dat Mondriaan in een heel vrolijke bui zou zijn geweest, zou zijn werk er dan zo uitgezien hebben?

roos

Ik besloot een oude, maar nog steeds aantrekkelijke roos eens van wat dichterbij te bekijken en gebruikte daar mijn fototoestel voor.
Dan zie je toch dingen die je anders niet opmerkt. Hoe wonderlijk het hart van de bloem is en hoe leuk van vorm zijn achterste.
Laat buiten dan maar de sneeuw weer even rond het huis vliegen, ik ben heerlijk binnen bezig, met de kachel weer aan.

klik op de foto op hem vergroot te zien.

nog meer lente

Dat lichtgroene blad aan de bomen en struiken, dat geeft de lente iets zachts, alsof je het wilt strelen. Doe ik dan ook wel eens, vooral het randje van nieuw beukenblad, dat is zo aaibaar. Die zachte haartjes aan de rand, daar wil je je wang wel even tegenaan leggen. En die zich uitstrekkende kastanjebladeren waar de zon doorheen schijnt als je omhoog kijkt, dat is wonderlijk mooi. We zijn geneigd naar beneden of op ooghoogte te kijken, maar wat een ander beeld van de omgeving krijgen we als we eens vaker omhoog kijken. Bomen worden kathedralen van groen.

vederlicht

Soms ligt iets zwaar als een kei op je maag, andere keer voel je je vederlicht. Onlangs fotografeerde ik een penseel van vriendin A. die gemaakt was van fijne veertjes. Ik maakte er wat foto’s van en met een van die foto’s speelde ik wat op de computer. Zo kom je ook aan je creatieve onderwerpen zonder ver weg te gaan. Maar wat heb ik zin in een treinreisje naar een andere stad en daar naar een museum gaan. Voorlopig is het nog dicht bij huis blijven en in huis de bezigheden zoeken. Benieuwd wanneer ik aan de beurt ben voor vaccinatie.

puntenslijpsel

Gisteren mijn kleurpotloden zitten slijpen en dat slijpsel kwam op een wit vel papier terecht. Opeens zag ik hoe mooi dat daar lag, dus op de foto. Foto de computer in en daar twee foto’s over elkaar gedaan en er een negatief van gemaakt ¬†en toen ontstond dit. Nee, ik verveel me nog steeds niet.

knikkeren

Wat heb ik dat vroeger veel gedaan, knikkeren op straat en ook wel in huis. Die spanning: verlies ik mijn mooiste knikker of win ik juist? Van de week zag ik in het atelier van A. een bakje knikkers en nu ging ik er op een andere manier mee spelen. Nu de spanning van: wordt het een boeiende foto? Met deze twee ben ik in ieder geval blij.

« Previous EntriesVerder kijken »