oranje

Oranje kan betekenen: vrolijkheid, overwinning. Maar we hebben van de week gezien dat het ook kan staan voor: teleurstelling, verlies. Wat nu als je tijdens je wandeling leuke oranje verfplekken op een boomstam ziet? Op de foto ziet het er leuk uit maar ik vrees dat de werkelijkheid ook hier verlies gaat betekenen. Ik kon niets afwijkend aan de bomen vinden maar ik ben dan ook geen bomenspecialist. Een zelfde kleur met een andere gevoelswaarde.

fluitenkruid

Vele, vele foto’s heb ik gemaakt van het Fluitenkruid. Van boven, van onderen, van opzij, het bleef me boeien. Zoals deze. Als je op de foto klikt zie je hem vergroot en zie je nog beter de schoonheid van de bloemen.

terugblikje

We zijn weer thuis van een weekje in Bergen. Het weer was niet om over naar huis te schrijven, dus dat heb ik niet gedaan. Er waren geregeld droge tijden en dan gingen we erop uit. Zo gingen we naar het prachtige stukje natuur in Sint Maartensvlotbrug: Wildrijk. Ik kon er niet eerder de foto’s van tonen, nu wel.
Volgend jaar gaan we begin mei terug.

Ons uitzicht vanuit ons huisje was prachtig. De omgeving was ook de wandelmoeite waard dus dat deed ik minstens eens per dag. Begeleid door wuivend fluitenkruid, de geur van de meidoorn, zingende vogels, je snapt, ik liep te genieten. Veel uitgebloeide paardenbloemen gefotografeerd en wat er nog verder aandacht trok. Dat komt later. Nu het uitzicht.

paardenbloem

Ik geniet als ik langs de bollenvelden rijd, maar ik geniet net zo goed van een berm of weiland vol paardenbloemen. Of plukjes paardenbloemen tussen straatstenen, in verborgen hoekjes tegen een muur aan. Het is een plantje met een rijke historie, vele goede eigenschappen die de mens met allerlei kwalen kan helpen, maar ik geniet vooral als ik de bloem van dichtbij fotografeer en dan thuis groot op mijn scherm kan bekijken. Want het is zo mooi van dichtbij. Vandaag alleen twee bewerkingen, want spelen ermee is ook leuk. Later meer over de plant zelf. Maar kijk nu, wat een schoonheid he in zo’n ‘gewone’ straat/berm/weidebloem.

abstract

Ik vind het heel leuk om abstracte patronen te ontdekken in de omgeving, die dan te fotograferen en er soms thuis op de computer verder mee aan de gang te gaan.
Zo zag ik dit hekwerk voor een deur, vlak om de hoek. En kijk wat er je van kunt maken. Dit is spelen voor binnen een buiten en het is niet leeftijdgebonden.

paardenkastanje

Ik schreef er al eerder over en zag nu op een tak op fotohoogte duidelijk de afdruk van de paardenhoef. Ook ben ik onder een tak gaan staan en keek naar boven en het zonlicht gaf de nieuwe bladeren iets bijzonders. Daarna thuis gekeken hoe dat er in zwart-wit uit zo zien. Zo dus.

lieveheersbeestje

Vanmorgen wandelde ik weer in het Sorghbos, een restje strandwal met loof- en naaldbomen, vlak bij ons om de hoek. Natuurlijk weer uitbottende bomen en struiken gefotografeerd maar ook bloemen op de bosbodem. Toen ik een boshyacint van dichtbij bekeek zag ik een lieveheersbeestje, maar deze was anders dan de mij bekende. Deze had witte stippen en heel veel. Thuis opgezocht en volgens mij is het een meeldauwlieveheersbeestje dat in 1758 van Linnaeus de Latijnse naam Halyzia sedecimguttata kreeg. Deze soort eet geen bladluizen maar een plantenschimmel genaamd meeldauw. De soort leeft voornamelijk in bossen met loofbomen en die waren hier volop.
Zonder fototoestel was ik er langs gelopen en had ik deze ontdekking niet gedaan. Klik op de foto om hem vergroot te zien.

onverwacht gezicht

Toen ik thuis deze foto in het groot zag van een uitbottende kastanje ontdekte ik dat het een gezicht had. Soms zie ik het al als ik een foto wil maken, maar deze zag ik pas thuis.

buitenbeeld

Gisterochtend scheen de zon zo heerlijk de kamer in dat ik dacht: ik wil naar buiten! Toen ik eenmaal op de fiets zat was ik blij dat ik een winterjas aan had en handschoenen want oh wat viel dat tegen. Maar eenmaal in parkje Meermond genoot ik van het buitenzijn. De nog kale bomen tegen prachtige wolkenluchten, op de bodem allerlei lentebloeiers en de struiklaag daarboven in blad of uitkomend. De struiken in bloei, daar kwamen de hommelkoninginnen in rondzoemen, op zoek naar stuifmeel en nectar. Ze waren te beweeglijk om goed op de foto te komen. Maar zo’n geknotte wilg of de boom aan de oever van de Ringvaart, die stonden stil genoeg om goed op de foto te komen. En toen voelde ik spetters maar gelukkig niet veel zodat ik mijn rondje rustig afliep.
En thuis, achter het glas en af en toe in de zon kwam ik weer op temperatuur.

vrolijke Mondriaan

Toen ik een tekening op de computer had bewerkt dacht ik: stel dat Mondriaan in een heel vrolijke bui zou zijn geweest, zou zijn werk er dan zo uitgezien hebben?

« Previous EntriesVerder kijken »