verandering

Door fikse verkoudheid weer even aan huis gekluisterd en dan ga ik toch even achter de pc al was dat maar even vandaag. Ooit maakte ik een tekening van een vrouw die op het punt staat te gaan rondcirkelen. Daar heb ik wat mee gespeeld en opeens spat de beweging en de passie eraf.

podcast

Er zijn van die dagen dat je geen zin hebt om te lezen, wat in huis te doen, naar buiten te gaan. Dat had ik pas en dan is het heerlijk om naar een podcast te luisteren. Dankzij mijn dochters heb ik dat ontdekt en zij geven mij geregeld tips en nu ik erop let, kan ik dat ook aan hen doen.
Zo kreeg ik van onze oudste de tip: luister eens naar de zeven afleveringen van ‘De plantage van onze voorouders’. Dat heb ik gedaan en het was meer dan de moeite waard. Wat me nog erg bij staat is dat een jonge Surinaamse vrouw zegt:’ het n-woord kan ik niet uitspreken.’ Waarop de blanke Nederlandse vrouw zegt:’ waarom niet?’ En precies weet ik het niet meer maar het komt hier op neer dat ze zegt: ‘als je ‘neger’ zegt dan voelt het of ik nergens thuis hoor. Ken jij negerland? Je bent dan nergens geworteld, je telt niet mee’.

Dat heeft me aan het denken gezet en liet me niet los. Aanrader deze serie.

En ik ontdekte de volgende podcast en daar hebben we alle drie super van genoten en we kijken uit naar de volgende uitzending: ‘Groene oren’. Interviews met planten, dieren en bloemen uit de Nederlandse natuur. De eerste aflevering gaat over de nachtzwaluw. En Daniël de nachtzwaluw wordt geïnterviewd. Dit is voor volwassenen maar ook voor kinderen geweldig.
Het is in samenwerking met Natuurmonumenten. Ook een aanrader.
Apps downloaden op de i-pad of telefoon. Techniek kan ook heel verrijkend zijn, dat blijkt maar weer.

spreuk

Heerlijke spreuk.

goed nieuws

In tijden van slecht nieuws is goed nieuws meer dan welkom. Zo vieren we vandaag Ton zijn 81e verjaardag. Al komt er geen visite, is er geen feest, toch vieren we dat hij 81 is geworden. De wonderen zijn inderdaad de wereld nog niet uit.


De afgelopen week stond voor ons in het teken van het nieuwe boek van onze dochter Annemarie: De Berries, deel 2. De feestelijke overhandiging van het eerste boek op haar hockeyclub HBS was slechts voor een paar mensen toegankelijk. Natuurlijk voor de schrijfster, maar ook voor Wim Kieft als voetballer en zijn dochter als hockeyster bij HBS die het eerste boek kregen. En enkele clubgenootjes deden mee aan het toch feestelijk gebeuren. In de week erna werden er al veel boeken verkocht die Annemarie persoonlijk langs ging brengen (mits in de regio Haarlem). Overal blije kinderkoppies met het boek trots in de hand. En niet alleen hockeymeisjes, maar ook hockey- en voetbaljongens. Dus heb je een (klein)kind in de leeftijd van 8-12 jaar: koop het boek, en lees het zelf ook want als volwassene geniet je er ook van.

En deze week hoorden we ook dat ‘Ik wil een leeuw’ zijn derde druk in Turkije krijgt. Dus heb je een (klein)kind in de voorleesfase of net kunnen lezen fase: koop dit prachtige boek.

Brabants weekje

Afgelopen week waren Ton en ik naar Loon op Zand in Brabant. Ik wilde al heel lang naar museum De Pont in Tilburg, Ton wilde daar een oude lokomotiefhal bezoeken, ik wilde dolgraag een keer naarde Drunense en Loonse duinen en we wilden op de heenweg langs vriendin Carla in Vught om een boek af te geven en haar even te bezoeken.
De plannen vooraf waren prima maar de week verliep iets anders dan gedacht. Het begon dat Carla niet lekker was en we afspraken op de terugweg langs te komen.
Het huisje en de tuin erbij waren heerlijk, het weer was goed, op de zondag na dat Anne langskwam, en genoeg te beleven in de omgeving. Maar daar was het lijf van Ton het niet mee eens. Maandag naar Loonse duinen maar te zwaar voor Ton dus met een krantje en kop koffie en taart op terrras wat geen straf voor hem was. En ik heb lopen genieten van die weidsheid, die vreemd gevormde bomen en boomwortels. Twee keer liepen er ook wat mensen en verder was ik er alleen: heerlijk. Natuurlijk heel veel foto’s gemaakt.

Dinsdag hadden we toegangskaarten gereserveerd voor het De Pont museum. Onderweg van de parkeergarage naar museum stopten we in een park om uit te rusten en koffie te drinken. Op de tafels stonden vazen met plantjes en bloemen erin die te koop waren. Maar ik heb ze alleen maar gefotografeerd. Een wondere wereld. Het museum was niet zo voor Ton maar hij wachtte geduldig in het restaurant. Teruglopen ging niet meer voor hem dus heb ik de auto gehaald. Daarna werd het elke dag minder met hem. We gingen soms wel met de auto op pad maar dan bleef Ton op terras en ging ik wat rondkijken. Maar de zon scheen en de vogels in de tuin floten de hele dag. Ton lag binnen op de bank en ik zat buiten. We hebben nog wel gemidgedgolfed en dat won ik glorieus dankzij de slechte coditie van Ton maar ook dankzij drie keer een hole in one!

Maar op de dag dat we naar huis moesten had Ton zoveel pijn in zijn schouder dat hij alleen nog maar zo snel mogelijk naar huis wilde. Dus weer niet langs Carla. Wel naar de dokterspost in het ziekenhuis en de long-cardioafdeling. De pijn was te duiden: slijmbeursontsteking in schouder. De benauwdheid en vermoeidheid niet. Ja, hartfalen wat hij al had maar geen andere oorzaak. Dus nu ligt hij thuis in bed en ga ik zo op het balkon zitten lezen. Oh ja, ik heb ook contact gehad met de veel besproken processierups. Gelukkig alleen uitslag op een arm.

schets

Gisteren was de opdracht van het LAM: schets snel een geliefd iemand in je omgeving. Nu is er maar een ander iemand in de buurt en die lag heerlijk rustig te slapen op de bank in zijn karakteristieke houding. Dus papier en krijt gepakt en hem vastgelegd.

vlaggen

Gisteren indrukwekkende programma’s op tv over de oorlog en de bevrijding. Ik ben geen koningshuisfan maar nam gisteren mijn hoed af voor onze koning. Wat een indrukwekkende toespraak. En hingen gisteren de vlaggen halfstok, nu mogen ze weer vier van bovenaf rondvlaggen. Ook iets dat vrijheid betekent: de driekleur laten wapperen zonder angst opgepakt te worden.

Ik maakte onlangs mijn eigen vlag en laat die nu wapperen.

mijn kamer

Ik kreeg de vraag voorgeschoteld: wat is op dit moment je favoriete plek in huis?

Dat is moeilijk kiezen want in de huiskamer is het heerlijk warm door de zon die door de grote ramen schijnt. En dan kijk ik naar ons nieuwe schilderij en ben ik helemaal gelukkig.

Maar ja, ik ben ook heel graag, zoals nu, op mijn eigen kamer waar het stil is en de muren me omarmen, niet knellend, maar vriendelijk op afstand.

Ik heb hier mijn boeken, stenen, schelpen, schrijfspullen, computer en alles waar ik van houd en mee bezig ben. Mijn cd’s met mijn eigen voorkeur staan paraat voor als ik muziek wil horen maar als ik schrijf wil ik stilte om me heen en in me hebben.

De stapels op mijn kamer horen er ook bij totdat ik het overzicht verlies en dan ga ik ruimen. Nou ja, iets ruimen en de rest herverdelen.

Alles mag en kan in mijn domein.

In de woonkamer waar het ruim, licht en zonnig is zit ik graag aan de eettafel voor het raam. Ook de televisiehoek voelt als een geborgen plekje. En het balkon op zonnige dagen is ook een heerlijke schrijf- en leesplek.

Maar als ik er één moet kiezen, dan toch mijn eigen kamer. Soms steek ik een wierookstokje aan, soms zet ik een zachte achtergrondmuziek op van Leonard Cohen, soms een hard meezinglied van Dolly Parton.

Mijn kamer weerspiegeld mijn interesses in het leven en daar staan bovendien ook de foto’s van mijn geliefden.

vier keer

Museum LAM in Lisse heeft iedere dag een opdracht voor de thuisblijvers naar aanleiding van een kunstvoorwerp uit hun museum. Enkele dagen geleden moest je een zelfportret via spiegels maken, het liefst een dubbel- of meerportret. Ik kreeg mezelf er vier keer in een keer op. Ik had een keer vier badkamerspiegeltegels gekocht en die kon ik nu mooi gebruiken.

heilige van vandaag

Het leuke is dat als het niet zo geordend is in je kamer dat je steeds op zoek moet naar dingen en dan iets anders onverwacht weer tegenkomt. Zo ook vanmorgen. Ik stuitte op het boek ‘365 heiligendagen’ en keek eens welke heilige bij vandaag hoort. Nou dat is een dappere dame, Hildegunde, een strijdbare vrouw in oude tijden.

Geboren in 1170 als dochter van Harper von Helpenstein in Neuss am Rhein. Als haar moeder sterft gaat zij met haar vader op bedevaart naar Palestina. De heenreis gaat zonder problemen maar op de terugreis sterft haar vader. Voor haar is het nu veiliger zich als jongen te kleden en ze noemt zich nu Jozef. De beschermer die haar vader haar gaf berooft haar, maar zij bereikt Europa weer. Onderweg wordt ze van diefstal beschuldigd en wordt zij ter dood veroordeeld. Maar door tussenkomst van een engel wordt zij vrijgesproken.

Ze wordt helper van een oude kanunnik en reist met hem naar de paus in Rome. Ze beleeft vele avonturen maar komt weer veilig terug en vindt dan haar doel: monnik worden in Schönau. Pas na haar dood in 1188 (zij is dan pas 18 jaar oud) ontdekken de broeders dat er al die tijd een vrouw temidden van hen gewoond heeft.

Haar ouders hadden een vooruitziende blik toen zij haar Hildegunde noemden want de Germaanse woorden ‘hild’ en ‘gund’ betekenen beide ’strijd’.

Haar leven was reden genoeg om haar heilig te verklaren en vandaar dat zij vandaag weer in mijn boek tevoorschijn kwam.

beeld van Hildegunde en tekening van klooster uit die tijd.

« Previous EntriesVerder kijken »