glimlach

Bij het lezen van de teksten van Toon Tellegen komt er bijna altijd een glimlach op mijn gezicht.

even terug

Op 25 maart schreef ik over de zwarte vissen in de vissenkom om je hoofd. Daar maakte ik deze illustratie bij.

En Maartje gaf een mooie luisterlink door bij de reacties op gedicht over geheugenfoto. Het luisteren waard.

elleboog

Opeens ontdek ik dat het toch vrije negatieve’ het achter de elleboog hebben’ ¬†en ‘ met z’n ellebogen werken’ nu omgezet wordt in iets positiefs: het wordt de nationale begroeting in bange tijden. Maar zelf vind ik de lichte buiging van het hoofd en de handen tegen het hart mooier.

artis

Nu heb ik een volle spaarkaart om naar Artis te gaan, mogen we niet. Is dit erg? Nee. Het is slechts jammer dat ik niet al die dieren weer op mijn gemak kan bekijken en op de foto zetten. En bij de zebra’s is nog geen anderhalve meter afstand en ik denk niet dat het zal veranderen daar. En zo’n peinzende aap, zal die de mensen die naar hem/haar kijken missen? Denkt die: wat is er toch aan de hand, het is zo stil, ik heb niet veel om naar te kijken de laatste weken. Die rots ken ik wel uit mijn hoofd, die mensen zorgden voor wat variatie in mijn verder toch saaie bestaan. Maar misschien denkt hij wel heel wat anders. Denken apen eigenlijk? Ik denk van wel.

toch samen

Ik kwam deze foto tegen die ik een paar jaar geleden maakte voor een foto-opdracht: maak een dubbel-zelfportret. En nu we geen bezoek mogen ontvangen proost ik maar met mezelf. De wijnvoorraad is net weer aangevuld.

C

Vandaag staat de letter C centraal omdat mijn moeder Cisca vandaag 97 zou zijn geworden. Een tijd geleden maakte ik deze letter C met allerlei woorden die met een c begonnen.

Alleen het alarmwoord van nu stond er nog niet in want ik had er nog nooit van gehoord.

corona

crisis
om ons heen
regels leggen ons vast
om erger te voorkomen
nu is het binnenblijven voor ons
ach, als dat het ergste is

corona

m’

treinreis

Zondagochtend op het station, natuurlijk te vroeg, wachtend op de trein naar Leiden. Helaas, wisselstoring, geen trein voor mij. Dan maar wachten wanneer wel. Het is koud maar ik blijf buiten zitten en mijn boek over het winterkoninkje houdt mij warm.
Het is inmiddels al ruim 40 minuten later als mijn trein arriveert. Geen snelle overstap in Leiden zoals gedacht maar hier is gelukkig koffie.

En nu zit ik warm in de 1e klas klaar voor vertrek naar Rotterdam. Ik ben van plan naar het natuurhistorisch museum aldaar te gaan. Daar ben ik nog nooit geweest. Op het andere perron arriveert de ‘Bahntouristexpress’. Zou die naar Berlijn gaan? Ik in ieder geval niet.
Nu verder in het zeer lezenswaardige boek van Stephan Moss over het interessante leven van het winterkoninkje:’ een bescheiden maar kwiek vogeltje’.
Het is mij tot nu toe niet gelukt er een goede foto van te maken: te snel, te kwiek, te scharrelig op de grond.

Herman Finkers

Met Ton naar de film ‘De beentjes van sint Hildegard’ geweest met o.a. Herman Finkers. We hebben ervan genoten. Daaraan moest ik net denken toen ik weer een paar citaten van Herman Finkers tegen kwam. Zoals:

‘Ik word wakker. Doe een plasje. Sta op. En denk, dat had andersom gemoeten.

En: Anders nog iets? – Ja een babi pangang graag. – Mevrouw, we hebben hier een Franse keuken. – Ok Donnez-moi une babi pangang svp’.

In gedachten hoor ik dan zijn stem erbij en zie ik die twinkelende oogjes. Bijzondere man met vele kwaliteiten.

trots

Vandaag was ik bij de presentatie van het boek ‘50 van 70′ van Gea Beukema en Charlotte Krop bij onze plaatselijke prachtige boekwinkel Blokker. Ik was daar omdat ik een van de 50 ben die in het boek staan. En als klap op de vuurpijl: mijn foto werd als cover gebruikt. Sinds vandaag ben ik dus een covergirl. Het is wel gek, maar ook leuk, om stapels boeken te zien met mezelf voorop en rijen vlaggetjes met mijn gezicht erop. Die vlaggetjes ga ik volgende week ophalen, zonde om weg te gooien.

Omdat ik voor de maaksters foto’s maakte van de feestelijke presentatie kan ik er wat van laten zien. Ik beperk me tot foto’s waar ik op sta omdat ik niet weet of anderen op internet willen. M. en A. waren er ook, net als Ton en nog vele, vele mensen. Er was al een cheque voor Kika van 1000 euro en hoe meer boeken er verkocht worden, hoe meer er voor Kika is. Dus vind je het leuk om 50 70jarigen te bekijken en over hen te lezen, koop dan het boek.

cultuur proeven

Dat was me even een portie cultuur die ik de laatste dagen heb geproefd. Samen met schoonzus I. zondagmiddag naar een fantastische voorstelling van Koreaanse drummers en dansers ‘Tago’. Een feest was het daarbij te zijn.


Maandagavond met jongste dochter naar heerlijke ‘voelgoedfilm’ ‘Little women’. Eraan vooraf samen een pizza eten, nee, nou ja toch maar een wijntje erbij. Hoe goed kun je het hebben?
En dinsdagochtend met Ton naar Den Haag voor de tentoonstelling Breitner en Israels. Ik was er snel klaar mee: te druk en bijna alle schilderijen had ik al vele malen gezien. En aangezien we altijd op eigen gelegenheid rondlopen kon ik dus mijn gang gaan bij de moderne kunst die ik nog niet gezien had. Heel veel ervan trok me niet aan maar het is verrassend en bij verschillende werken bleef ik langer kijken. Kortom, we kwamen ieder aan ons trekken. En dan sluiten we af met onderweg een gezellige lunch en daarna: tukkie doen. Het leven van een pensionada gaat soms over rozen zonder doornen.

« Previous EntriesVerder kijken »