naaidoos

Hij was lang niet uit de kast gekomen maar nu lagen er toch een paar kleine verstelklusjes op me te wachten en dus kwam de doos tevoorschijn. Na de dood van mijn vader is mijn moeder begonnen met Hindelopenschilderwerk. Zo beschilderde ze voor mij en vele anderen zo’n doos. Er volgden kinderstoelen, voetenbankjes, en vele, vele houten schaatsen. Die gingen naar Amerika, Australië, Afrika of bleven gewoon in Nederland. Op de binnenkant schilderde ze haar naam en het jaartal van het beschilderen, hier dus 1984. Ik ben blij dat ik hem nog altijd heb.

En de klusjes die ik maar bleef uitstellen, ze waren in een vloek en een zucht gedaan.

en weer

Vanochtend voor controle voor de knie naar het ziekenhuis en wat bleek? Ton heeft ook een longontsteking. Dus niet naar huis maar daar blijven. Wat een teleurstelling voor hem. Hij is zo graag thuis en is het ziekenhuis onderhand wel zat. Maar Ton is geen klager en maakt er vast wel weer het beste van. Hopelijk volgende keer leuker nieuws.

weer

En dit weekend was het weer mis met Ton. Bloeding in been, vreselijke pijn. Hij is weer thuis maar kan eigenlijk alleen maar liggen. Uit bed moeten is een marteling. Maar het is Ton en hopelijk zegt hij morgen weer: wil je me de krant even geven?

schrijven

Ik schrijf omdat ik het leuk vind verrast te worden door mijn eigen woorden die anders niet naar buiten gekomen waren.
De inkt vloeit uit de vulpen net zoals de woorden uit mijn hoofd/hart/geest vloeien. Vooraf niet weten wat er op papier zal verschijnen is het leuke van spontaan schrijven. Jezelf verrassen is jezelf een zetje geven verder over dingen na te denken die op papier gekomen zijn.
Wat lag te sluimeren is opgewekt en in beweging gekomen. En omdat het een proces is wat makkelijk op gang te brengen is en waarvoor je alleen pen en papier nodig hebt, blijft het heerlijk om te doen, waar ik ook ben. En het fijne is ook dat ik er niet lichamelijk heel fit voor hoef te zijn en het me toch het gevoel geeft iets creatiefs gedaan te hebben.

jarig

Gisteren werd ik 75 jaar en een tijd geleden had ik gedacht dat heel feestelijk te vieren. Maar dat liep anders. En hoewel ik het niet vierde ben ik enorm verwend met heel veel bloemen, planten, kaarten en telefoontjes. Voelde ik me toch jarig. Maar lekker op de bank zitten lezen is ook geen straf al is het wat anders dan ik in gedachten had gehad.

binnen

We zitten al een tijdje binnen en kijken geregeld even uit het raam naar buiten. Vandaag met die regen is het niet erg dat we binnen blijven, maar als het zonnetje schijnt en ik die verkleurende bomen zie, dan heb ik wel zin om in een bos te lopen. Maar daar heb ik de energie nog niet voor. Dus blijf ik, net als de kat op de foto, lekker binnen.

Ook ik

En jawel, het kon niet uitblijven maar zondag werd ook ik ziek en bleek ik ook covid te hebben. Ben een aantal dagen beroerd geweest maar sinds vanochtend een stuk beter. Gelukkig maar want Ton komt vandaag naar huis. Thuis verder uitzieken gelukkig is onze jongste steeds standby dus zal het allemaal goed komen.

Weer mis

Afgelopen donderdag ging het weer mis met Ton en werd hij naar het ziekenhuis gebracht: corona, longontsteking en een bacterie. Vrijdagochtend werd ik gebeld dat ik met de kinderen moest komen want het ging slecht. Toen ik aankwam dacht ik: dit duurt niet lang meer. Maar het is Ton en na een paar uur opende hij zijn ogen en zei dat hij zich beter voelde. Wel moest hij constant zuurstof hebben maar hij praatte weer een beetje. Gisteren kon hij zonder zuurstof en vanmiddag is hij van de ic naar een gewone verpleegafdeling gebracht.
Wat een schrik was dat weer . Vandaag voel ik me brak. Wel op bezoek geweest maar verder geslapen en wat tv gekeken.
Die man verbaast ons elke keer weer. Maar daar moet hij nu maar mee stoppen vind ik.

tekening

Ik had een keer een tekening gemaakt naar aanleiding van een Grieks beeld. Omdat ik het wat saai vond ben ik ermee gaan spelen op de computer. Het fijne is dat als het me niet bevalt, het origineel hetzelfde is gebleven, daar is niets mee gebeurd. Dus hoef ik er geen spijt van te hebben als ik het heb ‘verknoeid’. Maar ik was tevreden met elk nieuw beeld.

Garderen

Afgelopen week alleen tekst op Fluweelbloem. Dat komt omdat we een weekje naar Garderen waren en ik daar geen computer had om de foto’s te bewerken. Dit keer een heerlijk huisje (favoriet van onze jongste), een grote tuin met fruitbomen waar het heerlijk toeven was in de schaduw. We hebben veel gelezen, heel veel. Maar zijn er ook opuit geweest naar landgoed Staverden, we zijn naar Harderwijk geweest, naar het Codamuseum in Apeldoorn, naar de zandsculpturen in Garderen en, daar heb ik het meest lopen genieten, naar de heide. En dat alles vlakbij. Laat mij in mijn eentje lopen over de hei met een fototoestel in de hand en ik ben helemaal gelukkig. We zijn weer thuis en ik heb wat foto’s verkleind voor Fluweelbloem. Maar ik ben ook aan het spelen geweest met wat foto’s, maar dat komt later. De laatste twee foto’s laten zien hoe ik opging in het landschap en hoe ik aan het fotograferen ben. Omdat er niemand was om echt een foto van mij te nemen, moest ik het met mijn schaduw doen. Eigenlijk veel leuker.
J

Verder kijken »