Tonden Theatertour

Soms is het heerlijk als er iets op je pad komt dat anderen voor je hebben bedacht. Zo kreeg ik van M. en K. voor mijn komende verjaardag een theatertour in Tonden ( bij Brummen).

Gisterochtend stapten vier groepen, van zo’n dertig deelnemers per groep, op de fiets naar hun eerste lokatie. De eigenaren van vier prachtige oude, grote boerderijen stelden hun ruimte open voor theater aan huis. Wij begonnen met een komische opera, geweldige start van Salone Bethel dell’Opera. Sopraan Ruth Fraser uit Londen, de Portugese countertenor Rossana Ghira en gitarist Ricardo Alves Oereira.

Daarna verder op de fiets, wij volgden de rode ballon, naar een optreden van de schrijver A.L. Snijders met muzikale begeleiding van twee mannen die ik weer herkende van een optreden met Toon Tellegen. Ook weer geweldig. Daarna met z’n allen terug naar het beginpunt, een oude school, voor een heel gevarieerde lunch. Toen begon het te regenen en dat hield niet meer op, terwijl drie kilometer verder in Brummen de zon scheen.

Maar wij zijn wel wat gewend en togen weer op de fiets, op naar twee jonge comédiennes, Anne en Lisa, die een fragment van een show lieten zien. Hilarisch en als zij een vol theaterprogramma hebben en hier in de buurt komen, dan ga ik er zeker heen. Als laatste hadden wij een dansvoorstelling van vier jonge danseressen in een leeg gemaakte stal. Kortom, veel kunst en cultuur op heel bijzondere lokaties.

kaasschaaf

Naast mijn bed ligt al weer een tijdje een paperback uit 1966 van Nico Scheepmaker met korte stukjes die eerder in de krant verschenen. Zo staat er bijvoorbeeld:

Thor

Met de Noorse koning op komst, is het goed te bedenken dat de wereld veel dank is verschuldigd aan het Noorse volk, met name aan twee van zijn zonen, Johan Vaaler en Thor Bjorklund. De eerste vond in 1899 de paperclip uit, de tweede in 1925 de kaasschaaf.

Nu heb ik altijd gedacht dat de kaasschaaf een echte Hollandse uitvinding was en dat wij als enig volk die gebruiken. Dus even opgezocht, nee dus. In de Scandinavische landen, in Duitsland, Frankrijk en Zwitserland wordt de kaasschaaf ook gebruikt. En alleen in Noorwegen en Nederland wordt het ook als een souvenir verkocht.

Die Thor Bjorklund ( denk een streepje door de o), was timmerman en de houtschaaf inspireerde hem tot het maken van een kaasschaaf. Zo simpel kan het dus zijn.

Katwijk

Onze strandvakantie in Katwijk zit er weer op. Allerhande weer gehad, het meeste goed en zelfs een avond met de meest mooie luchten voor een fotograaf. Ook voor degene die niet fotograferen trouwens.

Voor de terugreis werd regen beloofd, veel regen en die hebben we dan ook gehad. Zou minder erg geweest zijn als mijn accu, die vol had moeten zijn, niet leeg geweest was. Tot Noordwijk viel het te doen, maar daarna kreeg ik duwhulp tot huis aan toe van mijn vriendinnen. Om beurten en soms tegelijk duwden zij mij tegen de duinen omhoog, kregen even rust als ik omlaag ging, maar dan waren ze weer nodig. En dan is ruim 30 kilometer lang. Maar we hebben het gehaald al zal ik nog dagen de gevolgen van deze rit voelen. Maar dan maar veel slapen, wat computeren en wie weet morgen een klein stukje lopen. En anders maandag of dinsdag. Maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Katwijk

Jawel, ik ben weer in ‘ons’ strandhuisje op Katwijk. Heen fietsend op maandag met zacht weer en volop zon. Ook dinsdag goed weer en vandaag storm en de zee die ver het strand opkomt. Maar wij genieten hiervan, al knarsen mijn tanden en waait de deur uit onze handen. En dan realiseer ik me dat we na morgen al weer naar huis gaan. Maar eerst zo een wandeling maken langs het strand, met fototoestel natuurlijk. Heerlijk.

uitspraak

Albert Einstein, Duits-Amerikaans geleerde die leefde van 1879 tot 1955 legde zijn relativiteitstheorie eens zo uit:

Een uur zitten bij een aardig meisje vliegt voorbij als een minuut, maar een minuut op een brandende kachel zitten lijkt wel een uur. Dat is relativiteit.

Deze geleerde man heeft zulke bijzondere, soms humoristische, uitspraken gedaan dat ik er een aantal heb opgeslagen. hierboven is er een van.

leisteen

Als ik naar deze leisteen kijk, denk ik aan mijn vader die zo trots was op de leiendaken die hij maakte. Nooit zou hij bedacht kunnen hebben dat je een stuk leisteen ook als schilderobject zou kunnen gebruiken. Ik ook niet trouwens, maar door Nel nu wel.

Nadat ik het beschilderd heb doet de grijze steen me denken aan de bergen waar ik ben geweest. Aan de rivier die er beneden stroomt en die in het voorjaar zo onstuimig kan zijn, soms zelfs vernietigend. En later weer tot rust gekomen, kabbelend een zomer doorbrengt binnen haar bedding.
Rondom bloeit de wilde flora in het dal met roze, paarse, lila, witte en gele bloemblaadjes.

De rivier die de eeuwen heeft doorleefd, de seizoenen langs heeft zien trekken, net als de voeten van de volkeren die hier voorbij getrokken zijn.

grijs
de steen
onstuimig de rivier
kleurrijk de wilde flora
leitekening

museum

Wanneer je naar een bloem kijkt, naar de kleur, zonder er een naam aan te geven, zonder voorkeur of afkeur, zonder op wat voor manier ook een scherm tussen jezelf en dat ding dat je als bloem ziet, te schuiven, zonder het woord, zonder gedachte, dan heeft de bloem een uitzonderlijke kleur en schoonheid.

Krishnamurti

In India geboren spiritueel leraar 1895-1986

Zo zou ik eigenlijk ook naar kunst kunnen kijken, maar dat deed ik van de week niet. Door teksten bij het werk te lezen of naar een stem te luisteren die achtergrond informatie bij een schilderij gaf, keek ik zoals zij naar het werk hadden gekeken.

Eigenlijk zou ik eerst gewoon moeten rondlopen en het werk dat me het meest treft tot me moeten nemen om mogelijk daarna pas extra informatie erbij te halen. Soms geeft dat je een nieuw inzicht, soms een bevestiging of niets. Maar dan moet je alleen naar een tentoonstelling gaan, anders werkt dit niet.

Samen met nicht J. ben ik vandaag naar het Frans Halsmuseum geweest. Wat ben je toch bevoorrecht als er dicht in de buurt zulke musea zijn waar je binnenloopt met je museumjaarkaart. Je hoeft niet lang te blijven, je komt gewoon nog een keer terug. Zal ik zeker binnenkort nog een keer doen.

ingezonden brieven

Vandaag in de Trouw vielen me twee ingezonden brieven op.

De eerste is heel kort en de schrijfster vraagt zich af, vast na het zien van Zomergasten van afgelopen zondag, of we Eberhard ( van der Laan) voortaan niet met een t kunnen schrijven.

De tweede is van een lerares die lang geleden als beginnend leerkracht biologieles gaf aan een klas meisjes van rond de veertien jaar. Bij de voortplanting wilde zij dat niet alleen theoretisch vertellen, maar ook over de erotiek en de liefde. “ Toen de bel ging verzuchtte een van de leerlingen: ‘Jammer dat de les voorbij is. U vertelde er zo leuk over. Ik krijg zin om het eens te proberen.’

Daarop besloot de lerares dat deze les wel een vervolg behoefde.

vis aan tafel

Heerlijk toch als je hobby’s hebt die geen lichamelijke inspanning behoeven als je lijf even in de vertraging zit. Ik heb weer zitten zentangelen en nu o.a. een vis getekend. Die tekening scan ik, en gewoon voor de lol bewerk ik die. Hier zie je het begin en het vervolg. Ik ben ook begonnen met Chinese tekens na te tekenen en in te tekenen, heerlijk.

Zomergasten

Gisteravond gekeken naar een heel bijzondere uitzending van Zomergasten. Een die in je geheugen gegrift staat. Als ieder land toch een leider zou hebben als de burgemeester van Amsterdam, dan zou er vrede en verdraagzaamheid heersen in de wereld. Wat een bijzonder man en wat een goed interview. Prachtige televisie.

Verder kijken »