papier en muziek

Vanochtend samen met vriendin A. zitten genieten in haar atelier. We maakten, ieder op eigen wijze, van gescheurd papier een klein object, A. speelde op de accordeon en terwijl zij dat deed maakte ik een gedicht. Heerlijk zo’n ochtend samen.

bijeen

klanken zoeken elkaar
botsen, vallen samen
in nieuwe klanken
een oude melodie kleurt nieuw
warme ondertonen bassen samen
halen herinneringen op
toen en nu komen bijeen
door accordeonklanken
‘love me tender’

zentangle

Weer eens een zentangle gemaakt. Die fotografeer ik dan, stuur hem naar mijn computer en ga dan weer even spelen. Vandaag bijna hele dag thuis dus tijd zat. Kijk maar wat 1 beeld kan opleveren.

boekselen

klik erop om vergroot te zien

Zonder begin of eindletter

Zo in het huisje zittend speel ik wat met woorden. Haal soms de begin- of eindletter weg en dan wordt een tekstje opeens anders:

ik ben rots
durf de naaktsla op te pakken
het is de rootste naaktsla
die ik ooit heb gezien
het is een likvanger
ik maak een prongetje
zeg het overwoord:
urven

Uit

We zijn heerlijk met het hele gezin in een prachtig huis in Langbroek. Lezen, spelletjes doen, wandelen met elkaar en Bas, lekker eten, dus : genieten.

vanochtend naar het arboretum in Doorn geweest en net als vorige keer genoten van de herfstkleuren. Als altijd is er de snelle groep en de langzame waar R. en ik toebehoren. Wij stoppen bijna bij elke boom en paddestoel. Gelukkig was er koffie met appeltaart voor de snelle doorlopers.
Foto’s komen later want die moeten eerst verkleind worden en dat doe ik thuis. Maar het was weer prachtig.

Katwijk

Ja het is weer zo ver, ik zit met vriendin A. In het ons bekende strandhuisje in Katwijk. Het is warm, heel warm, dus de schaduw opzoeken. Heerlijk eten op het strand, zitten boekselen, lezen, lachen. We voelen ons zeer bevoorrecht.

beweging

Op verschillende manieren ben ik weer in beweging gekomen en dat uitte zich creatief. Niet dat ik zo slank en beweeglijk ben maar het zit blijkbaar nog wel in mij.

niertjesdag

Het is vandaag alweer de 13e keer dat we niertjesdag vieren. Hoewel, de eerste twee jaar hebben we dat niet gevierd. De eerste keer lagen we allebei nog in het ziekenhuis na de niertransplantatie, de tweede keer kon Ton nog niet eten en ging het nog niet goed dus vierden we het nog niet. Maar in de jaren daarna stonden we er steeds weer bij stil dat mijn nier het zo goed doet bij Ton. Hij zorgt er dan ook goed voor. Vanochtend een stukje gelopen en daarna op een terras koffie met lekkers. (de foto is een andere keer elders gemaakt). En vanavond gaan we samen uit eten om het nogmaals te vieren. We zijn dankbaar dat we het nog steeds kunnen vieren. Dat er nog vele niertjesdagen mogen volgen.

inspiratiewoorden

Zonder inspiratie komt er niets op papier. Dus als ik even geen directe inspiratie heb, probeer ik het via een omweg. Dat kan bijvoorbeeld door uitgeknipte woorden bijeen te leggen, daar enkele uit te kiezen, die te groeperen en dan begint het meestal al te stromen. Het kan één woord zijn of een combinatie van woorden. En dan ga ik over iets schrijven dat ik vooraf niet had kunnen bedenken. Zo koos ik vanochtend bovenstaande woorden uit een hele stapel. Morgen zou ik misschien hele andere hebben gekozen, maar hier moet ik het vandaag mee doen.

Direct toen ik het woord ‘oma’ zag moest ik aan de moeder van mijn moeder denken die ik helaas niet heb leren kennen maar waar ik erg op schijn te lijken. Wat zou het bijzonder zijn als ik haar één dag mee zou kunnen maken. Terwijl ik dat schrijf bedenk ik me dat ik nu tien jaar ouder ben dan zij is geworden. Dus dan ben ik ouder dan mijn oma en voelt zij dan nog als mijn oma?

Ik denk van wel. Met een precies pennetje zal ik haar belevenissen als jong meisje, als getrouwde en gescheiden vrouw met vier jonge dochters rond 1920 beschrijven. Met een pen met gevoel zal ik de tijd beschrijven als zij vertelt hoe zij mijn opa heeft leren kennen, over de geboorte van mijn moeder, het kamperen dat zij samen deden, haar dromen en verwachtingen en teleurstellingen in het leven.

Ik zal haar vertellen over het leven van mijn moeder na de dood van mijn oma, over haar kleinkinderen en achterkleinkinderen.

En ik zal haar op de foto zetten, samen met haar nog levende familie. Eén dag samenzijn met de oma die ik alleen uit verhalen kende. Ik kan geen betere inspiratiebron bedenken.

verwondering

klik op afbeelding om hem vergroot te zien

Verder kijken »