huwelijk

Deze tekeningen van een huwelijk kwam ik tegen in een boek van tekenaar Jo Spier. Klik erop om vergroot te zien.

papier en verf

Ik had opeens weer zin om met papier en verf wat aan tafel te rommelen. Zag op instagram bij Struinkunst zulke inspirerende voorbeelden, dus aan de gang op mijn eigen manier.

letters

Het is al weer een tijd geleden dat Nel en ik het thema letters hadden. Vandaag pakte ik het weer op. Letters uitknippen, wat versieren en verder op de computer bewerken. Laat het buiten maar weer sneeuwen en hagelen, hier binnen is het goed toeven. Een van mooiste vandaag vond ik deze letter N.

leugens

Op 18 maart schreef ik over onderstaande spreuk:

Als je de waarheid vertelt hoef je niets te onthouden.
‘Al gaat de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel’. Vroeger zei ik tegen de kinderen dat leugens altijd een keer uitkomen. Zelf kan ik niet liegen, bij het idee dat iemand dat zou kunnen denken krijg ik al een kleur.

Een leugentje om bestwil om een ander niet te kwetsen, dat kan ik wel en doe ik ook af en toe.
Maar bijvoorbeeld politici, die kunnen de boel zo verdraaien dat je niet kunt bewijzen dat ze liegen maar je voelt aan alle kanten dat het niet klopt.

Zo blij dat de leugens van Trump niet meer te zien en te horen zijn op de televisie. Hij bewijst dat er vele soorten waarheid zijn, maar niet elke waarheid verdient het zo genoemd te worden.

Tot zover mijn tekst van 18 maart.

En toen werd het 1 april en moesten we de leugens en het gedraai van politici, met name Mark Rutte aanhoren. En het schaamrood komt je als burger van dit land toch op de kaken. Maar niet bij Rutte, hij zegt weer sorry en gaat verder. Maar minder vrolijk dan weleer hoop ik. Maar als burger kom je niet zo makkelijk weg als je de waarheid niet hebt gezegd. Daar kunnen heel wat mensen over meepraten. Dieptriest is dit eigenlijk.

scholekster

Natuurlijk, de bollen, de zich ontplooiende blaadjes, de beginnende bloesem, het kondigt allemaal de lente aan. Maar voor mij begint de lente al jaren als ik de eerste roep van de scholekster hoor. Soms aan het eind van de nacht maar vandaag hoorde ik hem niet alleen, maar zag ik ook mijn aankondiger van de lente. Hij cirkelde luid ‘tepiet, tepiet’ roepend rond de flats en ging toen, net als vorig jaar op het platte dak van de flat aan de overkant staan. Benieuwd of hij daar ook een nest maakt. Veilig voor katten, vossen en andere rovers. Ik ga het in de gaten houden. Maar voor mij is vandaag dus de lente begonnen.

weer thuis

Ton is weer thuis. Het was dit keer een andere bacterie, gelukkig maar, een trage bacterie zelfs, die goed bestreden kan worden met een pillenkuur thuis.
Dus geen heen en weer gang naar het ziekenhuis maar gezellig samen aan tafel de krant lezen of tv kijken. Zo simpel kan geluk soms zijn.

weer

Gisteren was er overdag niets aan de hand, gewoon gezellig. Begin van de avond voelde Ton zich wat minder en tegen middernacht belde ik de dokter. Gevolg: ambulance en weer naar het ziekenhuis met een bloedvergiftiging. Gelukkig was hij niet zo ziek als de vorige keer maar voor mij genoeg reden tot zorg. Rond kwart voor vijf vanochtend ging hij naar het verpleegdeel naar zijn inmiddels bekende eenpersoonskamer. En ik kon naar huis, niet om goed bij te slapen want al vroeg zou de hulp komen. En net als de vorige keren was ik nog gespannen en moe en belde hij in de ochtend zelf op of ik wat spullen mee wilde nemen. Het is toch ongelooflijk, elke keer weer. Nu afwachten welke bacterie het is en dan wordt er een behandelplan gemaakt. Maar hij maakt weer grapjes, leest de krant en gaat vanavond voetbal kijken. Ik zal een stukje meekijken als ik dan weer op bezoek ben. Maar nu even weer bijkomen.

17 maart

Vandaag is het niet alleen een belangrijke verkiezingsdag, maar het is ook de dag waarop mijn moeder 98 jaar geleden geboren werd.
Laatst kreeg ik een foto van haar, toegestuurd door een van onze dochters, waarop mijn moeder in de haar zo geliefde keuken in de pannen staat te roeren.
Tot het niet meer ging en wij om beurten kookten en zij de rest van de dagen de maaltijden in de magnetron opwarmde. En altijd hing daar de geur van sigaretten die haar ‘trooststokjes’ waren.
Soms kun je zelfs heimwee krijgen naar de stank van sigarettenrook.

huwelijk

Zoals het vaak bij mij gaat: ik zoek het een en vind het ander. Dat is het fijne van niet zo goed georganiseerd zijn. Zo kwam ik vanochtend dit citaat weer tegen van Rainer Maria Rilke over het huwelijk:

‘Het gaat in het huwelijk naar mijn gevoel niet om,
om door het omverhalen en afbreken van grenzen
een snelle saamhorigheid te bewerken.
Het goede huwelijk is veeleer het huwelijk,
waarin elk de ander tot bewaker
van zijn eenzaamheid laat zijn, en hem het grootste
vertrouwen schenkt, dat hij te schenken heeft’.

Wat een prachtige tweede zin, ik kan me daar goed in vinden. En deze tekening symboliseert dat een beetje.

blij

Dat hebben we nodig, iets dat ons weer even blij maakt. En dat deed deze muurschildering bij mij. Ik kreeg hem doorgestuurd maar we weten niet waar en door wie hij gemaakt is.

Gewoon genieten dus.

Verder kijken »