schoenen van toen en nu

Tussen beide schoenen ligt mijn leven tot nu toe. Een verschil van 72 jaar tussen dat eerste schoentje en de zwarte schoen. Ik weet nog dat de kleine schoen een Jimmy Joy schoen was. Waarom ik dat nog weet en zoveel andere dingen niet meer is mij een raadsel.

Mijn moeder sprak de naam niet op z’n engels uit maar gewoon met een j van jurk. Net zoals de engelse boternaam Blue Band gewoon bleu band werd genoemd.

Ik was benieuwd of er iets te vinden zou zijn over dat schoentje van toen, blijkt het merk nog springlevend te zijn met volwassen modellen.

Het was in de jaren 70 mode om kinderschoentjes in brons of in zilver te laten gieten en dat heeft mijn moeder gedaan en ik later ook met de eerste schoentjes van onze kinderen. En zo is een stukje van mijn geschiedenis nog letterlijk vast te pakken. Dat doe ik ook als ik afstof maar ik stond er pas bij stil toen ik deze foto weer tegenkwam.

frank

Vandaag is de verjaardag van mijn broer Frank. Hij zou 71 zijn geworden maar heeft dat helaas niet mogen beleven. Deze dag is er een van herinneringen ophalen aan hem, bloemen bij zijn steen zetten en in gedachten weer even met hem praten. Ik mis hem.

spreuk

Vanochtend las ik deze spreuk:

Als je je geheugen wilt testen:
probeer je eens te herinneren
waar je je precies een jaar geleden
zorgen over maakte.

Rotarian

de zee

De zee inspireert natuurlijk niet alleen mij. Al eeuwen wordt de zee bezongen, beschreven, geschilderd. Zo kregen wij drie maanden geleden een afbeelding van een schilderij van de man van A, F. Of we daar creatief mee aan de gang wilden gaan. Gisteren bij N. zag ik wat de andere drie hadden gedaan en dat was zo verschillend van elkaar en toch paste het weer bij elkaar. Omdat onze A. bij Ton bleef kon ik ontspannen een ochtend kijken, schrijven, luisteren en inspiratie opdoen voor de komende maanden. Klik op de foto om deze vergroot te zien.

weer

En weer ligt Ton in het ziekenhuis met een bloedvergiftiging. Gelukkig gaat het nu weer goed maar is het wachten op de uitslagen van de kweken.

Aan zee

de lucht verandert

waar ik bij sta

water licht op

horizon kleurt naar geel

wolken drijven traag voort

het silhouet van een wandelaar

kleurt zwart tegen het grijs

van de zee  die voortdeint

in een tijdloos ritme

marisca

Katwijk

toch niet

Op 21 augustus plaatste ik een foto van een jonge meeuw en dacht dat het een mantelmeeuw was. Gelukkig was daar vriend Ibo die mij erop wees dat het waarschijnlijk een jong van een zilvermeeuw was. Waarvan akte. Dank Iep.

heimwee

Soms heb ik heimwee naar de tijd dat we met de caravan op vakantie gingen. We hadden een plan waar we heen wilden gaan maar of we daar kwamen hing af waar we onderweg terecht kwamen en hoe lang we daar wilden blijven. Heerlijk dat vooraf niet alles vastleggen maar gewoon kijken waar je terecht komt en hoe lang je daar  wilt blijven. Daaraan moest ik denken toen ik deze tekening zag die ik jaren geleden maakte. Een soort heimwee-tekening is het geworden.

niertjesdag

Vandaag is het voor de 12e keer niertjesdag. Op 12 augustus 2008 schreef onze oudste op Fluweelbloem:

Hallo allemaal,

het laatste nieuws rechtstreeks uit het VU ziekenhuis: beide operaties zijn goed verlopen.
Vanochtend is eerst de donornier van Marisca verwijderd, volgens de chirurg ‘een mooi niertje’.

Vervolgens is de chirurg even een boterham gaan eten, werken op een lege maag is namelijk ongezond, en daarna is hij aan Ton begonnen. Ook dit is goed gegaan, de nier kreeg na plaatsing meteen een gezond kleurtje, wat een goed teken is.

Haar verhaal gaat nog verder maar hier ging het om en vandaag vieren we dat weer met ons gezin in de tuin bij de jongste, ieder op gepast afstand want we zijn zuinig op onze niertjes (en de rest).En we zijn dankbaar dat de nier het bij Ton nog steeds goed doet en die van mij die achterbleef ook. Daardoor konden we vanochtend samen lopend naar de bieb en daar koffie met wat lekkers op het terras nemen. De foto is niet van nu maar past er wel mooi bij: samen genieten.

zomer en winter

Wat doe ik met deze hitte? Niet veel. Gisteren had ik even geen zin om te lezen, heerlijk dat de bieb weer open is, en heb ik verf en inkt gepakt en op het balkon wat zitten rommelen. Opeens zag ik in die vormen en kleuren een zomers landschap en als je dat ziet kun je er niets anders meer in zien. Ik heb het onder de scanner gelegd en er wat mee gespeeld op de computer en net zoals er onverwachts een zomerlandschap ontstond, zo was er opeens een winterlandschap te zien.

Dat is het leuke van tekenen/schilderen zonder vooropgezet plan, het kan een leuke verrassing opleveren of het kan helemaal niets worden. Ook niet erg, je bent even lekker bezig geweest. Ik heb na afloop de tekening gekreukeld en weer onder de scanner gelegd maar dat werd niets. Dus na de scanner de prullenbak in. Gelukkig heb ik de foto’s nog.

Verder kijken »