nog meer moois

Zoals beloofd nog wat andere foto’s. Zo zag ik voor het eerst van mijn leven rododendroncicaden. Wat een mooie beestjes, zittend op een geel esdoornblad. Een uitgebloeide klis,
blaadjes drijvend in een plas met reflectie van de bomen erboven en aan een boom een vrouwenportret. Zo zie je maar, je moet als je wandelt omhoog, omlaag en rondom kijken.

inktzwam

Behalve dat ik tijdens ons weekje weg naar boven keek naar de prachtige verkleuringen, keek ik ook omlaag, op zoek naar paddestoelen. In het arboretum vond ik een groep inktzwammen die ik natuurlijk op de foto zetten en R. zette mij daarbij op de foto. Ongemerkt kwam ik te dichtbij en zat mijn vinger, maar ook mijn lens onder de inkt.

Ik heb heel wat paddestoelen gezien en met een handige app op mijn telefoon kon ik ze een naam geven want ik herken ze wel maar weet de naam meestal niet meer. Ik zag:

witte kluifzwam- grijze ridderspoor- parelstuifzwam- inktzwam- plooirokje- aardster- elfenbankje- vliegenzwam- porceleinzwam.

Wat ik nog meer zag zie je morgen.

even weg

We waren een weekje weg met de kinderen. We zaten in een prachtig huis in Langbroek, vlakbij Doorn. Het was een heerlijke ontspannen week. Hier enkele foto’s. Ik heb zitten schrijven, tekenen, lezen. Ton heeft gelezen en gepuzzeld. De kinderen hebben gewerkt en ook gelezen. En we hebben dagelijks een paar keer gewandeld met Bas. We zijn naar het arboretum in Doorn geweest, gewandeld in het park rond huize Doorn, in de regen naar de piramide van Austerlitz geweest, Wijk bij Duurstede bezocht. Een heerlijke afwisselende week dus.

Zonder begin of eindletter

Zo in het huisje zittend speel ik wat met woorden. Haal soms de begin- of eindletter weg en dan wordt een tekstje opeens anders:

ik ben rots
durf de naaktsla op te pakken
het is de rootste naaktsla
die ik ooit heb gezien
het is een likvanger
ik maak een prongetje
zeg het overwoord:
urven

Uit

We zijn heerlijk met het hele gezin in een prachtig huis in Langbroek. Lezen, spelletjes doen, wandelen met elkaar en Bas, lekker eten, dus : genieten.

vanochtend naar het arboretum in Doorn geweest en net als vorige keer genoten van de herfstkleuren. Als altijd is er de snelle groep en de langzame waar R. en ik toebehoren. Wij stoppen bijna bij elke boom en paddestoel. Gelukkig was er koffie met appeltaart voor de snelle doorlopers.
Foto’s komen later want die moeten eerst verkleind worden en dat doe ik thuis. Maar het was weer prachtig.

boeksel

Het boeksel had ik gemaakt en de gekozen woorden riepen beelden in me op. Besef dat de ‘ik’ in een gedicht niet de dichter hoeft te zijn. Klik erop om vergroot te zien.

bladspeciaal

Ik kan ze niet laten liggen, die mooie bladeren op de grond. Thuis eerst laten drogen, dan op de foto, daarna de computer in en er een beetje mee spelen.
Zo ontstaat het ‘bladspeciaal’. Klik erop om vergroot te zien.

avond en ochtend

Iedere keer denk ik: nu maak ik geen foto’s meer van de ondergaande zon vanaf het balkon. Maar gisteravond scheen de zon precies door de boom in de verte heen en toen pakte ik dus toch weer snel mijn camera.

En toen ik vanochtend de krant ging halen en op de galerij kwam zag ik allemaal bedauwde spinnenwebben hangen en ging ik dus weer terug naar binnen voor, inderdaad, mijn camera. Uitstel geeft spijt want dan is het net even anders en niet meer zo speciaal.

dieren onderweg

Gisteren zag ik tijdens mijn kleine boswandeling niet allen honden al vielen die het duidelijkst op.
Als eerste zag ik een klein slakje toen ik op iets anders inzoomde. Vervolgens zag ik heel duidelijk een wijngaardslak op een boomstam. Heerlijk dat die slakken rustig blijven zitten als je ze wilt fotograferen.
Terwijl ik mijn blik meer naar boven richtte zag ik een houtduif die mij ook alle gelegenheid gaf om hem/haar vast te leggen. En net toen ik dacht: nu stop ik mijn camera weg en ga wat steviger doorstappen zag ik een spin die ook rustig bleef zitten. Weer eens wat anders dan al die mooi verkleurende bladeren.

nu het weer herfst is

Vrijdag schreef ik:

Nu het weer herfst is realiseer ik me dat ik de meeste herfsten achter me heb gelaten. Hoe vaak zal ik nog genieten van mijn eerste kastanjes, van de verkleuring van de bomen en struiken, van die specifieke geur die bij de herfst hoort?
Gelukkig weet ik het niet dus kan ik nog opgewekt vooruitkijken. Dat is een voorrecht, het nog vooruit kunnen kijken, plannen maken.
Maar ik weet dat er een keer een laatste herfst komt. Ik hoop niet dat de winter die daarop volgt erg koud is. Maar mogelijk houdt de liefde van de mensen om mij heen mij dan warm.
Herfst, oktober, ik geniet er nu al van. Naar buiten, het bos in, met fototoestel.

En vanochtend ben ik het bos in gegaan. met fototoestel. Zag mijn eerste kastanjes en prachtig verouderd blad.

Verder kijken »